ΓΣΕΒΕΕ– ΕΣΕΕ: Ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα είναι από μόνο του στόχος και ζητούμενο μαζί

Μετά από κοινή συνέντευξη τύπου της ΓΣΕΒΕΕ και της ΕΣΕΕ που έλαβε χώρα σήμερα στο αμφιθέατρο της ΓΣΕΒΕΕ, κατέληξαν σε κάποιες κοινές θέσεις για το ασφαλιστικό. 

Μία κοινή διαπίστωση είναι ότι με τα διαμορφωμένα οικονομικά δεδομένα κανένα ασφαλιστικό σύστημα δεν θα μπορούσε να είναι βιώσιμο. Με την επίκληση του δημοσιονομικού «νοικοκυρέματος», οι αλλεπάλληλες και βίαιες περικοπές των συνταξιοδοτικών παροχών δεν ωφέλησαν το ασφαλιστικό σύστημα, αντίθετα ενίσχυσαν την εισφορο-διαρροή και την ίδια την ύφεση.

Καθώς όπως επισημάνθηκε, την ίδια ώρα που οι συντάξεις μετατρέπονταν σε «επιδόματα» η περίφημη διαδικασία του PSI, συρρίκνωνε τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων από 31 δις € σε 3,5 περίπου δις €. Επιπλέον, με την εκτίναξη της ανεργίας, τη συρρίκνωση των μισθών, την εισφορο-διαρροή και την αποστέρηση των ταμείων από κρίσιμους κοινωνικούς πόρους υπολογίζεται ότι χάθηκαν από το ασφαλιστικό σύστημα περισσότερα από 60 δις € την τελευταία πενταετία.

Ωστόσο σημειώθηκε ότι η λύση σε αυτήν την πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι ένα σύστημα που θα «επιδοματοποιήσει» την κύρια σύνταξη, θα υφαρπάξει τους πόρους και θα προσφέρει εξαθλιωμένους πελάτες στην ιδιωτική ασφαλιστική αγορά, ούτε μπορεί να είναι η περαιτέρω μείωση των συντάξεων οι οποίες και αποτελούν την κυριότερη πηγή εισοδήματος για το 52% των νοικοκυριών (ετήσια έρευνα εισοδήματος του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ (2012-2015).

Όπως επίσης επισημάνθηκε οι συντάξεις παρόλο που μειώνονται δραστικά τα τελευταία χρόνια αυξάνεται η σημαντικότητά τους ως κύρια πηγή εισοδήματος των νοικοκυριών, καθώς λόγω της ύφεσης αυξάνεται η ανεργία. Φτάνοντας έτσι στο σημείο να αποτελούν μία μορφή επιδόματος για τα άνεργα μέλη του νοικοκυριού, δεδομένου ότι μόνο το 10% των ανέργων λαμβάνει σήμερα επίδομα ανεργίας.

Διαπιστώθηκε ακόμα ότι περιοριστικές παρεμβάσεις της Πολιτείας στο επίπεδο των συντάξεων όχι μόνο δεν «νοικοκυρεύουν» το ασφαλιστικό σύστημα, αλλά επηρεάζουν αρνητικά το διαθέσιμο εισόδημα, την εγχώρια κατανάλωση και εν τέλει το βιοτικό επίπεδο του μεγαλύτερου και αρκετά ταλαιπωρημένου κομματιού της ελληνικής κοινωνίας.

Κατέληξαν λοιπόν ότι με βάση την ελληνική πραγματικότητα, τρεις είναι οι κύριες κατευθύνσεις που μπορεί να επιτευχθεί αυτό:

1. η αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής με την καταπολέμηση της αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας
2. η επιβολή ασφαλιστικών εισφορών σε πρόσθετα εισοδήματα από εργασία που δεν υπάγονται σε ασφαλιστικές κρατήσεις, και
3. η αύξηση των απασχολούμενων με τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.