Ινδία: Ο εμπορικός διάδρομος IMEC προτεραιότητα για την πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές

Σύμφωνα με ανάλυση του CNBC την Πέμπτη, η Ινδία αναπτύσσει τα τελευταία χρόνια δύο κρίσιμες διαδρομές. Η πρώτη, ο Διεθνής Διάδρομος Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC), θα συνδέει την Ινδία με τη Ρωσία, την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία μέσω του ιρανικού λιμανιού Τσαμπαχάρ. Η δεύτερη, ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC), θα συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη αξιοποιώντας λιμάνια στον Περσικό Κόλπο και το ισραηλινό λιμάνι της Χάιφα, μέσω ενός σιδηροδρομικού δικτύου στη Μέση Ανατολή.

Τι είναι ο IMEC

Ο IMEC δεν είναι απλώς ένας ακόμη εμπορικός διάδρομος. Πρόκειται για ένα στρατηγικό σχέδιο διασύνδεσης που περιλαμβάνει ναυτιλία, σιδηροδρομικές υποδομές, ενεργειακές ροές, αγροτικά προϊόντα και ψηφιακές συνδέσεις. Η βασική του φιλοσοφία είναι η δημιουργία ενός direct εμπορικού καναλιού που επιτρέπει όχι μόνο διμερείς αλλά και συλλογικές εμπορικές σχέσεις σε μια περιοχή όπου παραδοσιακά κυριαρχούσαν αποσπασματικές συμφωνίες.

Ο διάδρομος μέσω του Ιράν γίνεται αβέβαιος

Εν μέσω του πολέμου μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, οι ειδικοί λένε ότι το έργο που διασχίζει το Ιράν γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να υλοποιηθεί και η προσοχή μετατοπίζεται στη διαδρομή που παρακάμπτει αυτήν την περιοχή.

«Εάν το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες κερδίσουν, ο διάδρομος IMEC πιθανότατα θα γίνει η προτιμώμενη επιλογή αντί της επαναλειτουργίας της διαδρομής μέσω Τσαμπαχάρ», λένε Αμερικανοί οικονομολόγοι για την αναφερόμενη πηγή.

Το μέλλον του Ιράν είναι ένας καθοριστικός παράγοντας για αυτά τα εμπορικά σχέδια. Σύμφωνα με τους ίδιους ειδικούς, ακόμη και αν η σύγκρουση τελειώσει χωρίς μια σημαντική αλλαγή καθεστώτος, οι διεθνείς κυρώσεις θα μπορούσαν να συνεχίσουν να περιορίζουν τη χρήση της διαδρομής μέσω Ιράν.

«Εάν το Ιράν δεν χάσει τον πόλεμο, θα παραμείνει υπό κυρώσεις. Εάν τον χάσει, τα οικονομικά οφέλη θα μπορούσαν να αποκομίσουν τα κράτη που θα βγουν νικητές από τη σύγκρουση», εξήγησε ο Ντοσάνι, υπονοώντας ότι για την Ινδία, η διαδρομή μέσω Ιράν θα μπορούσε να γίνει «αδιέξοδο».

Οι μεταφορές Ινδίας-Ευρώπης επηρεάζονται από τη σύγκρουση

Τα προβλήματα δεν είναι μόνο γεωπολιτικά. Ένα βασικό σιδηροδρομικό έργο για την ιρανική διαδρομή – η γραμμή Τσαμπαχάρ-Ζαχεντάν, η οποία πρόκειται να ολοκληρωθεί το 2026 – κινδυνεύει με σημαντικές καθυστερήσεις. «Είναι πολύ πιθανό το έργο να αντιμετωπίσει αόριστες καθυστερήσεις», λένε οι αναλυτές.

Ταυτόχρονα, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή επηρεάζει ήδη τις θαλάσσιες μεταφορές μεταξύ Ασίας και Ευρώπης. Κανονικά, τα περισσότερα αγαθά ταξιδεύουν μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, αλλά οι εντάσεις στην περιοχή έχουν οδηγήσει πολλές ναυτιλιακές εταιρείες να αποφεύγουν την Ερυθρά Θάλασσα.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται ο ινδικός τύπος, τα πλοία αναγκάζονται πλέον να παρακάμπτουν την Αφρική μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, κάτι που προσθέτει 10 έως 20 ημέρες στον χρόνο μεταφοράς και αυξάνει το κόστος μεταφοράς κατά 40%–50% στις διαδρομές μεταξύ Ινδίας και Ευρώπης.

Μια νέα διαδρομή προς την ευρωπαϊκή ήπειρο

Σε αυτό το πλαίσιο, ο διάδρομος IMEC γίνεται ολοένα και πιο ελκυστικός για το Νέο Δελχί. Το έργο θα μπορούσε να μειώσει το κόστος εφοδιαστικής έως και 30% και τον χρόνο μεταφοράς κατά περίπου 40% σε σύγκριση με τις παραδοσιακές θαλάσσιες διαδρομές, σύμφωνα με τον Ινδό Υπουργό Εμπορίου και Βιομηχανίας Πιγιούς Γκόγιαλ.

«Αυτή η σύγκρουση καθιστά πολύ σαφές γιατί είναι απαραίτητο το IMEC και το αποτέλεσμά της θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στην εξέλιξη του έργου», δήλωσε ο Harsh Pant, αντιπρόεδρος σπουδών και εξωτερικής πολιτικής στο Observer Research Foundation, ένα ινδικό think tank για την εξωτερική πολιτική.

Ενώ το IMEC φαίνεται να αναδεικνύεται ως η κύρια επιλογή για την Ινδία, η επιτυχία του έργου εξαρτάται από την πολιτική σταθερότητα και την ασφάλεια στη Μέση Ανατολή, μια συνθήκη που παραμένει αβέβαιη στο τρέχον γεωπολιτικό πλαίσιο.

Με πληροφορίες από ertnews.gr