Η αγορά εργασίας ζητά περισσότερο προσωπικό παρά την άνοδο της απασχόλησης

Στις 46.368 έφτασαν οι κενές θέσεις εργασίας στην ελληνική οικονομία το Β΄ τρίμηνο του 2026, αυξημένες κατά 19,4% σε σύγκριση με τις 38.834 της αντίστοιχης περιόδου του 2025. Την ίδια στιγμή, ξεχωριστά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν αύξηση της απασχόλησης σε αρκετούς κλάδους της οικονομίας, από την ενημέρωση και επικοινωνία έως τις κατασκευές και τις επαγγελματικές υπηρεσίες.

Η εικόνα δεν παραπέμπει σε μια αγορά όπου απλώς δημιουργούνται νέες θέσεις. Δείχνει ότι η ζήτηση για εργασία παραμένει ενεργή ακόμη και καθώς οι επιχειρήσεις αυξάνουν ήδη το προσωπικό τους. Δεν προκύπτει, πάντως, από τα συγκεκριμένα στοιχεία ότι οι 46.368 κενές θέσεις εντοπίζονται στους κλάδους όπου αυξάνεται περισσότερο η απασχόληση, καθώς η σημερινή ανακοίνωση για τις κενές θέσεις δεν δίνει αντίστοιχη κλαδική κατανομή.

Οι κενές θέσεις επιστρέφουν μετά την πτώση του 2025

Η ετήσια αύξηση κατά 19,4% έρχεται μετά από μια περίοδο έντονης μεταβλητότητας.

Στο Β΄ τρίμηνο του 2024 οι κενές θέσεις είχαν φτάσει τις 58.941. Έναν χρόνο αργότερα περιορίστηκαν στις 38.834, σημειώνοντας πτώση 34,1%, πριν αυξηθούν φέτος στις 46.368. Η σημερινή εικόνα επομένως δεν αποτελεί νέο υψηλό, αλλά δείχνει σαφή ανάκαμψη της ζήτησης μετά την περσινή υποχώρηση.

Σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο, μάλιστα, οι κενές θέσεις μειώθηκαν κατά 11,2%, από 52.231 στο Α΄ τρίμηνο. Τα στοιχεία δημοσιεύονται χωρίς εποχική διόρθωση, επομένως η ετήσια σύγκριση είναι καταλληλότερη για την αποτίμηση της τάσης από μια απλή αντιπαραβολή διαδοχικών τριμήνων.

Ως κενή θέση η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει μια θέση για την οποία ο εργοδότης έχει ενεργά αναζητήσει υποψήφιο εκτός της επιχείρησης και η οποία είναι διαθέσιμη άμεσα ή πρόκειται να καλυφθεί μέσα σε διάστημα έως τριών μηνών. Η έρευνα αφορά επιχειρήσεις με τουλάχιστον τρεις μισθωτούς και δεν περιλαμβάνει τον πρωτογενή τομέα και τις δραστηριότητες των νοικοκυριών. 

Πού αυξάνεται ήδη η απασχόληση

Η δεύτερη εικόνα προκύπτει από τους βραχυχρόνιους δείκτες απασχόλησης της ΕΛΣΤΑΤ για το ίδιο τρίμηνο.

Η μεγαλύτερη ετήσια άνοδος μεταξύ των βασικών κλάδων καταγράφηκε στα ορυχεία και λατομεία, με +7,5% στον δείκτη απασχολούμενων ατόμων. Στην Ενημέρωση και Επικοινωνία η αύξηση ήταν 5%, ενώ οι ώρες εργασίας αυξήθηκαν κατά 5,6%.

Στις Επαγγελματικές, Επιστημονικές και Τεχνικές Δραστηριότητες η απασχόληση και οι ώρες εργασίας αυξήθηκαν κατά 3,8%, ενώ στις Κατασκευές οι απασχολούμενοι αυξήθηκαν κατά 2,6% και οι ώρες κατά 3%. Στη Μεταποίηση η άνοδος της απασχόλησης διαμορφώθηκε στο 1,6%.

Συνολικά στη Βιομηχανία ο δείκτης απασχολούμενων αυξήθηκε κατά 1,2% σε ετήσια βάση και στις Υπηρεσίες κατά 1,1%.

Δεν κινούνται όμως όλοι οι κλάδοι προς την ίδια κατεύθυνση. Στις δραστηριότητες καταλύματος και εστίασης ο δείκτης απασχολούμενων ήταν μειωμένος κατά 0,4% σε ετήσια βάση και οι ώρες εργασίας κατά 3,1%, ενώ στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου η απασχόληση υποχώρησε κατά 6%.

Οι μισθοί δεν ακολουθούν παντού την ίδια πορεία

Διαφοροποιημένη είναι και η εικόνα στους μισθούς και τα ημερομίσθια.

Στις Κατασκευές ο σχετικός δείκτης αυξήθηκε κατά 5,5% σε ετήσια βάση, στο Εμπόριο κατά 5%, στα Ορυχεία και Λατομεία κατά 3,7% και στη Μεταποίηση κατά 2,7%.

Αντίθετα, στην Ενημέρωση και Επικοινωνία, παρά την αύξηση 5% στους απασχολουμένους και 5,6% στις ώρες εργασίας, ο δείκτης μισθών και ημερομισθίων αυξήθηκε κατά 1,2%. Στις επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες η αντίστοιχη μεταβολή ήταν 1,5%.

Τα στοιχεία αυτά δεν αρκούν από μόνα τους για να δείξουν μεταβολές στους ατομικούς μισθούς, καθώς πρόκειται για δείκτες του συνολικού μισθολογικού μεγέθους ανά κλάδο και όχι για μέσο μισθό ανά εργαζόμενο.

Τι δείχνει ο συνδυασμός των δύο ερευνών

Οι δύο ανακοινώσεις της ΕΛΣΤΑΤ μετρούν διαφορετικές πλευρές της αγοράς εργασίας και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένα ενιαίο dataset.

Η έρευνα κενών θέσεων καταγράφει πόσες θέσεις επιχειρούν να καλύψουν οι εργοδότες στο άμεσο μέλλον. Οι βραχυχρόνιοι δείκτες, από την άλλη, δείχνουν πώς μεταβάλλονται η υφιστάμενη απασχόληση, οι ώρες εργασίας και οι μισθοί σε συγκεκριμένους κλάδους.

Ο συνδυασμός τους, όμως, αποτυπώνει μια αγορά όπου η ζήτηση για εργαζομένους παραμένει σημαντική: οι κενές θέσεις αυξάνονται ετησίως την ίδια στιγμή που η απασχόληση επεκτείνεται σε αρκετές δραστηριότητες.

Το επόμενο κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτή η παράλληλη κίνηση οφείλεται κυρίως στη δημιουργία νέων θέσεων, σε δυσκολίες αντιστοίχισης δεξιοτήτων και διαθέσιμων εργαζομένων ή σε διαφορετικές ανάγκες ανά κλάδο και περιοχή. Τα σημερινά στοιχεία δεν επιτρέπουν από μόνα τους να δοθεί αυτή η απάντηση, αλλά δείχνουν πού βρίσκεται πλέον η πίεση που χρειάζεται να διερευνηθεί.