Τα soundtrack του ρίσκου: Πώς η μουσική στις σκηνές καζίνο μας κάνει να νιώθουμε το διακύβευμα

Αυτό ισχύει γενικά στον κινηματογράφο και ακόμα περισσότερο στις ταινίες που περιλαμβάνουν κάποιες σκηνές καζίνο. Εκεί η μουσική έχει τη δύναμη να διαμορφώσει την άποψη του θεατή τόσο για το ποντάρισμα, όσο και για τους πρωταγωνιστές.

Από τη χαλαρή κλασική μουσική ή τη μουσική τζαζ έως την ιδιαίτερη ηλεκτρονική μουσική που αυξάνει την αδρεναλίνη, η μουσική στο σύνολό της έχει τη δύναμη να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το ρίσκο, αλλά και το τι περιμένουμε να συμβεί στη συνέχεια.

Γιατί η μουσική επηρεάζει τα συναισθήματά μας

Είναι γνωστό και επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι η μουσική μπορεί να επηρεάσει συγκεκριμένα τμήματα του εγκεφάλου μας και να καθορίσει το τι αισθανόμαστε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με διαφορετικές επιλογές ή περιστάσεις. Αυτό συμβαίνει διότι η επεξεργασία των ερεθισμάτων που δέχεται ο εγκέφαλός μας πραγματοποιείται σε περιοχές που σχετίζονται με τη μνήμη, την επιβράβευση αλλά και την ευχαρίστηση.
Ένα άλλο στοιχείο της μουσικής που καθορίζει την αντίδρασή μας στα ηχητικά ερεθίσματα που λαμβάνουμε είναι ο ρυθμός. Όταν ο θεατής εκτεθεί σε ένα soundtrack με προοδευτικά αυξανόμενη ένταση, τότε ο εγκέφαλός του λαμβάνει το σήμα ότι το ρίσκο αυξάνεται.

Από την άλλη, μια πιο ουδέτερη ή χαλαρή μουσική, δίνει στον θεατή την εντύπωση ότι όλα είναι υπό έλεγχο και ότι η έκβαση του παιχνιδιού θα είναι θετική ή αδιάφορη.

Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που ενώ παρακολουθούμε μία «βαρετή» ταινία και ίσως το μυαλό μας να έχει αφαιρεθεί, η μουσική υπόκρουση μας κάνει να στρέψουμε ξανά την προσοχή μας στην οθόνη για να δούμε την έκβαση μιας κρίσιμης σκηνής.

Tζαζ: Η μουσική που ταυτίστηκε με την πολυτέλεια στις ταινίες με παιχνίδια

Στον κινηματογράφο, και όχι μόνο, η τζαζ είναι συνώνυμη της πολυτέλειας και του χαλαρού τρόπου ζωής, ιδιαίτερα όταν οι ταινίες περιλαμβάνουν πλάνα από γνωστά κλαμπ της Αμερικής.

Ο σκηνοθέτης επιλέγει αυτό το είδος μουσικής, προκειμένου να δημιουργήσει θετικά συναισθήματα στο κοινό, να δείξει ότι οι πρωταγωνιστές έχουν αυτοπεποίθηση, ακόμη κι αν στο τραπέζι διακυβεύονται μεγάλα ποσά ή κρίνεται η εξέλιξη της ιστορίας.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πρακτικής μπορούμε να εντοπίσουμε στην ταινία «Ocean’s 11» με τους Brad Pitt και George Clooney, όπου σε διάφορες κρίσιμες σκηνές ακούγονται κομμάτια σύγχρονης τζαζ, όπως το «Gritty Shaker» του David Holmes. Εδώ, στόχος του σκηνοθέτη είναι ο θεατής να ταυτιστεί με τους πρωταγωνιστές, να αποκτήσει την ηρεμία και τη σιγουριά τους, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές όπου όλα φαίνεται να πηγαίνουν στραβά. Ας μην ξεχνάμε, ότι ο θεατής συμπάσχει και υποστηρίζει μια ομάδα από εγκληματίες που κλέβουν ένα στοιχηματικό κλαμπ!

Ηλεκτρονική μουσική για το νεότερο ηλικιακά κοινό

Φτάνοντας στο σήμερα, παρατηρούμε ότι υπάρχει μία τάση οι παραγωγοί να θέλουν να προσελκύσουν το νεανικό κοινό στους κινηματογράφους. Αυτό το κοινό μπορεί να μη γνωρίζει τι είναι το Walkman, όμως προτιμά σταθερά την ηλεκτρονική μουσική.

Ο έντονος ρυθμός και το στοιχείο της επανάληψης που κυριαρχεί στα κομμάτια της ηλεκτρονικής μουσικής δημιουργούν ένα κλίμα συνεχούς διέγερσης που εξυπηρετεί τους σκοπούς της πλοκής.

Χρησιμοποιείται κυρίως σε σκηνές με παιχνίδια όπου οι εξελίξεις είναι γρήγορες, προκειμένου ο θεατής να παραμείνει σε εγρήγορση και να περιμένει την επόμενη κίνηση των παικτών.

Η απουσία μουσικής σε κρίσιμες σκηνές

Όμως, σε κάποιες περιπτώσεις η πιο φορτισμένη μουσική επένδυση είναι η ησυχία. Σε αρκετές σκηνές, οι σκηνοθέτες επιλέγουν να μην προσθέσουν κανένα μουσικό κομμάτι σε κρίσιμες στιγμές, προκειμένου να μην επηρεάσουν καθόλου τη γνώμη του κοινού, αλλά και για να μην αποκαλύψουν τι θα γίνει στη συνέχεια.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, παρατηρούμε ότι τα πλάνα εστιάζουν σε συγκεκριμένα στοιχεία της σκηνής, όπως το μοίρασμα των φύλλων, τα χέρια των παικτών που παίζουν με τις μάρκες ή το ανέκφραστο πρόσωπό τους.

Αυτή η απουσία μουσικής εντείνει τον ρεαλισμό, αφού χωρίς την καθοδήγηση της μουσικής, ο θεατής αναγκαστικά εστιάζει στις λεπτομέρειες και βιώνει το «άγχος» των χαρακτήρων πιο άμεσα.

Η μουσική ως προάγγελος του αποτελέσματος

Ένα άλλο σημαντικό γνώρισμα της μουσικής υπόκρουσης που συναντάμε σε σκηνές με τυχερά παιχνίδια είναι το γεγονός ότι μπορεί να αποκαλύψει ποια θα είναι η έκβαση του παιχνιδιού. Για παράδειγμα, αν ο ρυθμός της μουσικής αυξηθεί απότομα, ο θεατής αντιλαμβάνεται ότι θα αυξηθεί και το ύψος του πονταρίσματος. Αντίστοιχα, μια ξαφνική πτώση του ρυθμού μπορεί να σηματοδοτεί μια επερχόμενη ήττα.

Όπως είδαμε, η μουσική υπόκρουση σε μια ταινία και ιδιαίτερα στις σκηνές με τυχερά παιχνίδια δεν είναι ένα προαιρετικό στοιχείο. Αντίθετα, η μουσική ή ακόμα και η απουσία της σε καίρια σημεία προετοιμάζει το κοινό για την κορύφωση και την εξέλιξη της σκηνής.

Ακόμη, η μουσική επένδυση είναι αυτή που καθοδηγεί τα συναισθήματα των θεατών σε κρίσιμες σκηνές και τους βοηθά να σχηματίσουν θετική ή αρνητική άποψη για τους χαρακτήρες της ταινίας.