Μόνο 4 ευρωπαϊκές χώρες ξεπερνούν τις ΗΠΑ στο digitalisation - Οι επιδόσεις της Ελλάδας

Η έκθεση δείχνει, βάσει μιας έρευνας σε επίπεδο εταιρειών, ότι οι επιχειρήσεις της ΕΕ στους περισσότερους τομείς υστερούν έναντι των ΗΠΑ. Διευκρινίζει επίσης τις βασικές ανησυχίες των επιχειρήσεων όσον αφορά στην υιοθέτηση και την επένδυση σε ψηφιακές τεχνολογίες. Συγκεκριμένα, υπογραμμίζει πώς η πρόσβαση στη διαχείριση, στην εξειδικευμένη εργασία και στο κανονιστικό περιβάλλον επηρεάζει την ψηφιοποίηση ευρωπαϊκών και αμερικανικών εταιρειών.

«Εάν οι Ευρωπαίοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θέλουν οι ευρωπαϊκές εταιρείες να γίνουν πιο ψηφιακές, πρέπει να αντιμετωπίσουν τα διαρθρωτικά εμπόδια στις επενδύσεις στην ψηφιοποίηση», δήλωσε η Debora Revoltella, επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΤΕπ.

Κατά μέσο όρο, οι ευρωπαϊκές εταιρείες είναι λιγότερο πλήρως ψηφιακές και επενδύουν και υιοθετούν ψηφιακές τεχνολογίες λιγότερο από τις αντίστοιχες των ΗΠΑ. Η διαφορά μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ είναι ιδιαίτερα μεγάλη στον κατασκευαστικό τομέα, όπου το μερίδιο των ψηφιακών εταιρειών είναι 40% στην ΕΕ και 61% στις ΗΠΑ. Η διαφορά στα ποσοστά υιοθέτησης μεταξύ επιχειρήσεων της ΕΕ και των ΗΠΑ είναι 13% στις υπηρεσίες και 11% στον τομέα των υποδομών. Όσον αφορά στη μεταποίηση, μόνο το 66% των επιχειρήσεων στην ΕΕ, σε σύγκριση με το 78% στις ΗΠΑ, αναφέρει ότι έχει υιοθετήσει τουλάχιστον μία ψηφιακή τεχνολογία.

Η έκθεση εντοπίζει επίσης στοιχεία για καλύτερες και πιο δυναμικές επιδόσεις στις ψηφιακές επιχειρήσεις. Οι ψηφιακές εταιρείες τείνουν να έχουν υψηλότερη παραγωγικότητα από τις μη ψηφιακές εταιρείες, έχουν καλύτερες πρακτικές διαχείρισης, είναι πιο καινοτόμες, αναπτύσσονται γρηγορότερα και δημιουργούν θέσεις εργασίας με υψηλότερες αποδοχές - διευκολύνοντας επίσης την ανάκαμψη μετά από μια παγκόσμια κρίση.

Το μέγεθος έχει επίσης σημασία για την ψηφιοποίηση: οι μεγάλες εταιρείες τείνουν να ψηφιοποιούνται γρηγορότερα τόσο στην ΕΕ όσο και στις ΗΠΑ. Αυτή η επίδραση στο μέγεθος είναι ιδιαίτερα έντονη μεταξύ των κατασκευαστικών εταιρειών. Μόνο το 30% των εταιρειών της ΕΕ με λιγότερο από δέκα υπαλλήλους υιοθέτησαν ψηφιακές τεχνολογίες, ενώ το μερίδιο αυτό αυξάνεται σε 79% για εταιρείες με περισσότερους από 250 εργαζόμενους.

Ένα σημαντικό εμπόδιο, σύμφωνα με την έκθεση, είναι ότι πολλές μικρές, ιδιαίτερα παλαιότερες, εταιρείες, στην ΕΕ, θεωρούν ότι οι κανονισμοί για την αγορά εργασίας, οι επιχειρηματικοί κανονισμοί και η έλλειψη εξωτερικής χρηματοδότησης αποτελούν σημαντικά εμπόδια στις επενδύσεις, γεγονός που μπορεί να επιδεινώσει περαιτέρω την καθυστέρηση στην υιοθέτηση της ψηφιακής τεχνολογίας.

Η Ελλάδα βρίσκεται «στα κόκκινα» του σχετικού πίνακα, στις «μετριοπαθείς». Όπως αναφέρεται για την χώρα μας, το ποσοστό υιοθέτησης μεμονωμένων τεχνολογιών υπερβαίνει τόσο την ΕΕ όσο και τις ΗΠΑ, σε μέσο όρο για τις πλατφόρμες. Τα ποσοστά υιοθέτησης ψηφιακών τεχνολογιών στην Ελλάδα είναι πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ για την κατασκευή, τις υπηρεσίες και τις υποδομές και επίσης πάνω από τον μέσο όρο των ΗΠΑ για τις υπηρεσίες.

Σχεδόν το 50% των ψηφιακών εταιρειών αναφέρουν ότι έχουν αυξήσει τον αριθμό των εργαζομένων τα τελευταία τρία χρόνια, σε σύγκριση με λιγότερο από το 35% των μη ψηφιακών εταιρειών. Ο μέσος μισθός ανά εργαζόμενο είναι κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ για ψηφιακές και μη ψηφιακές εταιρείες στην Ελλάδα. Μεταξύ των ψηφιακών εταιρειών, ο μέσος μισθός ανά εργαζόμενο είναι 1,3 φορές υψηλότερος σε σύγκριση με μη ψηφιακές εταιρείες.

Τόσο οι ψηφιακές όσο και οι μη ψηφιακές ελληνικές εταιρείες εντοπίζουν συχνά σχετικά εμπόδια στις επενδύσεις, ιδίως με κανονισμούς και φορολογία · σε αντίθεση με τον μέσο όρο της ΕΕ. Η «έλλειψη διαθεσιμότητας δεξιοτήτων» δεν αναφέρεται συχνά, αλλά είναι το μόνο εμπόδιο που επηρεάζει περισσότερο τις ψηφιακές εταιρείες από τις μη ψηφιακές.