Περιορισμένος ο άμεσος αντίκτυπος στο τραπεζικό σύστημα από τη φορολόγηση των τραπεζικών κερδών
Τα μοντέλα φορολόγησης των τραπεζικών υπερκερδών για δημοσιονομικούς λόγους εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Πρόσφατα είχαμε την φορολόγηση των τραπεζικών κερδών στις ιταλικές τράπεζες. Η έννοια της φορολόγησης των υπερκερδών έχει μια αίσθηση δημοσιονομικού δικαίου, ικανοποιώντας το κοινό αίσθημα για φορολόγηση πλούτου, αλλά ενδεχομένως να επιδρά στην αντίδραση των επενδυτών απέναντι στις τραπεζικές μετοχές αλλά και στη μείωση κερδών, την υστέρηση πάγιων επενδύσεων και τη μείωση απασχόλησης στον κλάδο.
Αυτό καταγράφει η έρευνα της Χιόνας Μπαλφούσια και του Δημήτρη Παπαγεωργίου: «Μακροοικονομικές επιδράσεις της επιβολής φόρου στα κέρδη των τραπεζών», που περιλαμβάνεται στο εξηκοστό δεύτερο τεύχος του Οικονομικού Δελτίου της Τράπεζας της Ελλάδος,
Η μελέτη διερευνά τις πιθανές μακροοικονομικές επιδράσεις της επιβολής φόρου στα κέρδη των τραπεζών για την ελληνική οικονομία, με τη χρήση ενός δυναμικού στοχαστικού υποδείγματος γενικής ισορροπίας (Dynamic Stochastic General Equilibrium model). Το υπόδειγμα επιτρέπει την ανίχνευση των διαύλων μέσω των οποίων ένας προσωρινός φόρος στα τραπεζικά κέρδη μπορεί να επηρεάσει τόσο την πραγματική οικονομία όσο και τον χρηματοπιστωτικό τομέα.
Διαπιστώνεται ότι η επιβολή ενός τέτοιου φόρου επιδρά στην οικονομία μέσω δύο κύριων διαύλων, του τραπεζικού κεφαλαίου και της τραπεζικής χρηματοδότησης, περιορίζοντας την προσφορά πιστώσεων, μειώνοντας την αξία των τραπεζικών εξασφαλίσεων και οδηγώντας δυνητικά σε συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας. Η αναδιανομή των εσόδων από τον φόρο προς τα νοικοκυριά λειτουργεί ως αντισταθμιστικός μηχανισμός, περιορίζοντας τις αρνητικές επιδράσεις του στο εισόδημά τους και στη συνολική ζήτηση. Ωστόσο, δεν επαρκεί για να αντισταθμίσει πλήρως τις αρνητικές επιδράσεις του φόρου και συνεπώς το καθαρό αποτέλεσμα στη συνολική ζήτηση και το ΑΕΠ είναι αρνητικό.
Επισημαίνεται ότι οι δίαυλοι που ανιχνεύονται στη μελέτη προκύπτουν στο πλαίσιο ενός θεωρητικού υποδείγματος της οικονομίας. Στην πράξη, ο άμεσος αντίκτυπος της επιβολής ενός τέτοιου φόρου στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα αναμένεται ότι θα ήταν περιορισμένος, δεδομένου ότι τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα διαθέτουν υψηλή κεφαλαιακή επάρκεια και ρευστότητα. Μολαταύτα, η μελέτη αναδεικνύει τις δυνητικές επιπτώσεις της επιβολής ενός τέτοιου μέτρου πολιτικής και την ανάγκη προσεκτικής αξιολόγησής του.
Σχολιάστε