ΙΝΣΕΤΕ: Ισχυρές επιδόσεις για τον ελληνικό τουρισμό τον χειμώνα – Ξεπέρασε το 9/10 η βαθμολογία επισκεπτών

Η ανάλυση, η οποία βασίζεται σε big data, online συζητήσεις και αξιολογήσεις χρηστών σε ταξιδιωτικές πλατφόρμες, αναδεικνύει τόσο τα βασικά πλεονεκτήματα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος όσο και τις αδυναμίες που εξακολουθούν να επηρεάζουν την εμπειρία των ταξιδιωτών.

Η έρευνα καταγράφει τη συνολική εικόνα της χώρας, αλλά και των 13 Περιφερειών – με ειδική ανάλυση για τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα – αξιοποιώντας περίπου 115.000 σχόλια που αφορούν αξιοθέατα και περισσότερες από 73.000 αξιολογήσεις για εστιατόρια και μπαρ στην Ελλάδα. Παράλληλα, για ανταγωνιστικούς μεσογειακούς προορισμούς όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Κροατία, εξετάστηκαν εκατομμύρια διαδικτυακές κριτικές και αξιολογήσεις.

Η συνολική εικόνα δείχνει ότι η χώρα εξακολουθεί να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των επισκεπτών ακόμη και στη χαμηλή τουριστική περίοδο, με την εμπειρία επίσκεψης να αξιολογείται υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο αλλά και από βασικούς ανταγωνιστικούς προορισμούς.

Παράλληλα, οι υψηλές επιδόσεις Περιφερειών με μικρότερη τουριστική ανάπτυξη, όπως η Θεσσαλία και η Δυτική Μακεδονία, αναδεικνύουν – σύμφωνα με την έκθεση – τις δυνατότητες για περαιτέρω γεωγραφική και χρονική επέκταση της τουριστικής δραστηριότητας.

Η διαδικτυακή φήμη της Ελλάδας και ο δείκτης NSI

Η ανάλυση της διαδικτυακής φήμης βασίστηκε στον δείκτη NSI (Net Sentiment Index), ο οποίος αποτυπώνει τη διαφορά μεταξύ θετικών και αρνητικών αναφορών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Για το σύνολο της χειμερινής περιόδου, η Ελλάδα κατέλαβε την τρίτη θέση μεταξύ των ανταγωνιστικών χωρών με δείκτη 56, πίσω από την Κροατία (73) και την Πορτογαλία (67), αλλά πάνω από την Ιταλία (44) και την Ισπανία (41).

Ο ελληνικός δείκτης εμφάνισε βελτίωση κατά τους πρώτους μήνες της περιόδου, ανεβαίνοντας από 55 τον Οκτώβριο σε 65 τον Νοέμβριο και 63 τον Δεκέμβριο, πριν υποχωρήσει αισθητά τον Ιανουάριο (44) λόγω των προβλημάτων που καταγράφηκαν στον έλεγχο του FIR. Στη συνέχεια, σημειώθηκε εκ νέου ανάκαμψη τον Φεβρουάριο (55) και τον Μάρτιο (52).

Σύμφωνα με την έκθεση, η διαδικτυακή φήμη της χώρας παρέμεινε συνολικά σταθερή αλλά μικτή, ενισχυόμενη από θετικές αναφορές στον πολιτισμό αλλά και επηρεαζόμενη από ειδήσεις σχετικές με γεωπολιτική αβεβαιότητα, ταξιδιωτικές μεταβολές και κινητοποιήσεις, όπως αγροτικές διαμαρτυρίες και απεργίες.

Η Αθήνα κατέγραψε υψηλότερες επιδόσεις, με δείκτη 67, παρουσιάζοντας αντίστοιχη διακύμανση: από 68 τον Οκτώβριο σε 75 τον Δεκέμβριο, πριν υποχωρήσει σε 50 τον Ιανουάριο και ανακάμψει σε 73 τον Φεβρουάριο και 62 τον Μάρτιο.

Πολιτισμός, γαστρονομία και φιλοξενία: Τρία δυνατά «όπλα»

Ο πολιτισμός συνέχισε να αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο της διαδικτυακής εικόνας της Ελλάδας, δημιουργώντας πάνω από 73 χιλιάδες αναφορές και συγκεντρώνοντας την υψηλότερη βαθμολογία συναισθήματος (90).

Ισχυρή ήταν και η συμβολή της γαστρονομίας (87), που αντανακλά το σταθερό ενδιαφέρον για την ελληνική κουζίνα, ενώ η φιλοξενία (88) ενίσχυσε την εικόνα της χώρας ως προορισμού με υψηλό επίπεδο εξυπηρέτησης. Αντίθετα, το περιβάλλον (77) συγκέντρωσε πιο διχασμένες αξιολογήσεις.

Το θετικό κλίμα ενισχύθηκε από αναφορές στην πολιτιστική κληρονομιά και στις εμπειρίες της χαμηλής σεζόν, όπως η τελετή αφής της Ολυμπιακής Φλόγας, η εμπειρία του Παρθενώνα χωρίς συνωστισμό, αλλά και χειμερινές αφηγήσεις που παρουσίασαν μια διαφορετική εικόνα της χώρας.

Παράλληλα, δραστηριότητες όπως η ιστιοπλοΐα, η πεζοπορία και η αυθεντική γαστρονομία, σε συνδυασμό με τη διεθνή πολιτιστική προβολή μέσω παραγωγών όπως το “The Odyssey” (2026), λειτούργησαν ενισχυτικά για την ελκυστικότητα της Ελλάδας.

Αρνητικά επηρέασαν τη διαδικτυακή εικόνα συζητήσεις γύρω από γεωπολιτικές εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, το κλείσιμο εναέριου χώρου, αλλά και απεργίες και διαδηλώσεις που επηρέασαν την ταξιδιωτική εμπειρία.

Υψηλή βαθμολογία εμπειρίας και ισχυρές περιφερειακές επιδόσεις

Με βάση τις αξιολογήσεις σε online travel agents και travel review sites, η Ελλάδα διατήρησε μέση βαθμολογία 9,2, ξεπερνώντας τόσο τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (8,9) όσο και βασικούς ανταγωνιστές, όπως η Κροατία (9,1), η Πορτογαλία (8,9), η Ιταλία (8,9) και η Ισπανία (8,8).

Η επίδοση αυτή ενισχύθηκε κυρίως από τον πολιτισμό (9,3) και την εμπειρία στη θάλασσα (9,2), ενώ το ανθρώπινο δυναμικό (9,5) αναδείχθηκε ως το ισχυρότερο θετικό στοιχείο στις γραπτές αξιολογήσεις.

Το value for money (9,0) παρέμεινε υψηλό, ωστόσο η βιωσιμότητα (8,6) και η υγιεινή (8,0) κατέγραψαν χαμηλότερες επιδόσεις, επιβεβαιώνοντας ότι παραμένουν σημεία που απαιτούν παρεμβάσεις.

Σε περιφερειακό επίπεδο, όλες οι Περιφέρειες διατήρησαν βαθμολογίες άνω του 9,0, με τη Θεσσαλία (9,6) και τη Δυτική Μακεδονία (9,5) να καταγράφουν τις κορυφαίες επιδόσεις.

Η Θεσσαλία ξεχώρισε ιδιαίτερα στον πολιτισμό (9,6) και στη φιλοξενία/εξυπηρέτηση (9,8), ενώ η Δυτική Μακεδονία διακρίθηκε για τη γαστρονομία (9,5) και την ποιότητα εξυπηρέτησης (9,5).

Αντίστοιχα, οι Κυκλάδες (9,3) και η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (9,3) επιβεβαίωσαν τη δυναμική τόσο των νησιωτικών όσο και των εναλλακτικών προορισμών, ενώ η Αττική (9,2) διατήρησε υψηλές επιδόσεις παρά τον αυξημένο όγκο επισκεπτών.

Παρά τη συνολικά θετική εικόνα, η έκθεση εντοπίζει αδυναμίες κυρίως στους τομείς της υγιεινής και της βιωσιμότητας.

Η υγιεινή αξιολογήθηκε κάτω από το όριο του 8,0 σε περιοχές όπως η Αττική (7,8), η Κρήτη (7,9), τα Δωδεκάνησα (7,6), η Ήπειρος (7,9) και η Ανατολική Μακεδονία – Θράκη (7,8).

Παράλληλα, οι χαμηλότερες επιδόσεις στη βιωσιμότητα στις Κυκλάδες (6,1), την Πελοπόννησο (7,0) και τα Ιόνια Νησιά (7,5) υπογραμμίζουν την αυξανόμενη ευαισθησία των ταξιδιωτών για ζητήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης και βιώσιμης ανάπτυξης.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, η φιλοξενία και το υψηλό επίπεδο εξυπηρέτησης εξακολουθούν να αποτελούν το βασικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του ελληνικού τουρισμού. Ωστόσο, η ενίσχυση της ελκυστικότητας της απασχόλησης, οι επενδύσεις σε υποδομές υγιεινής και η ενσωμάτωση της βιωσιμότητας στον επιχειρησιακό σχεδιασμό αναδεικνύονται ως βασικές προϋποθέσεις για τη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα του τουριστικού προϊόντος της χώρας.