Για δεκαετίες μεγαλώσαμε με την εικόνα του ηγέτη-τιτάνα. Του ανθρώπου που γνώριζε, που προέβλεπε, που έλεγχε κάθε παράμετρο μιας κοινωνίας. Αλλά οι παλιοί ηγέτες δεν ήταν σοφότεροι ούτε ικανότεροι από τους σημερινούς. Ήταν απλώς αόρατοι. Ζούσαν σε εποχές χωρίς αδιάκοπη πληροφορία, χωρίς κάμερες, χωρίς κοινωνικά δίκτυα, χωρίς συνεχή δημόσια έκθεση. Ηγεσία, τότε, σήμαινε μυστικότητα.