«Ηγεσία με επιρροή»: Πώς η ακρόαση, η εμπιστοσύνη και οι σχέσεις διαμορφώνουν τους σύγχρονους ηγέτες
Το βιβλίο του Matt Norman αναδεικνύει την επιρροή περισσότερο ως καθημερινή πρακτική και λιγότερο έως καθόλου ως άσκηση εξουσίας – Η σημασία της αυτογνωσίας, της επικοινωνίας και της επένδυσης στις σχέσεις πριν αυτές γίνουν επείγουσες
Ως πρόεδρος της Norman & Associates, μιας θυγατρικής της Dale Carnegie Training, ο Νόρμαν συνθέτει δεκαετίες εμπειρίας στον τομέα του coaching σε ένα μοντέλο που αντιμετωπίζει την επιρροή ως καθημερινή πρακτική και όχι ως αφηρημένη έννοια. Μέσα από αυτό το πολύτιμο συνονθύλευμα προκύπτει και το βιβλίο «Ηγεσία με επιρροή», που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.
Για να επεξηγήσει τις ιδέες του, ο Norman ενσωματώνει στο βιβλίο την ιστορία της Κλάρα, μιας επαγγελματίας της οποίας οι εμπειρίες αντικατοπτρίζουν τις προκλήσεις της ηγεσίας χωρίς επίσημη εξουσία.
Η πορεία της, με τη διακριτική καθοδήγηση του συναδέλφου της, Τζον, λειτουργεί λιγότερο ως παραδοσιακή αφήγηση και περισσότερο ως καθρέφτης για τον αναγνώστη. Μέσα από τις περιστάσεις που βιώνει, ο Νόρμαν, φέρνει στο προσκήνιο αφηρημένες έννοιες — την εμπιστοσύνη, την αυτογνωσία και τη στοχαστική επικοινωνία.
Στον πυρήνα του βιβλίου βρίσκεται η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται και αντιδρούν. Ο Νόρμαν επισημαίνει τέσσερις αλληλένδετες διαστάσεις της ανθρώπινης γνώσης: τη λογική, το συναίσθημα, την ταυτότητα και το ένστικτο.
Η ηγεσία όχι ως πράξη πειθούς αλλά ως διευκόλυνση
Η κατανόηση αυτών των στοιχείων, όπως προτείνει, επιτρέπει στους ηγέτες να ασκούν επιρροή όχι με επιχειρήματα ή επιβολή της άποψής τους, αλλά δημιουργώντας χώρο ώστε οι άλλοι να βλέπουν και να αποφασίζουν με μεγαλύτερη σαφήνεια. Η ηγεσία, σε αυτό το πλαίσιο, μετατρέπεται σε πράξη διευκόλυνσης και όχι πειθούς.
Αντί να προσπαθούμε να επηρεάσουμε τους άλλους με εξαναγκασμό ή πειθώ, μπορούμε να τους εμπλέξουμε γύρω από ένα κοινό όραμα και να κερδίσουμε την αποδοχή τους ακολουθώντας μια σκόπιμη διαδικασία εμπλοκής. Καθώς μοιραζόμαστε πληροφορίες, πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου ότι λίγοι άνθρωποι απολαμβάνουν την ταλαιπωρία της εκμάθησης και της υιοθέτησης νέων μεθόδων. Χρειάζεται να είμαστε ανοιχτοί απέναντι στην ταλαιπωρία τους, ώστε να μπορούμε να συνεργαστούμε μαζί τους για να καθορίσουμε πρότυπα, να εξασκήσουμε νέες δεξιότητες και να διαμορφώσουμε κοινούς στόχους. Σημαντικό είναι επίσης να ζητάμε ανατροφοδότηση, ακόμα κι αν αυτό απαιτεί αλλαγή του τρόπου επικοινωνίας μας.
Οι εταιρείες συχνά κατατάσσουν τους ανθρώπους σε συγκεκριμένους ρόλους, αντί να τους εμπλέκουν σε ευρύτερες στρατηγικές συζητήσεις. Μαθαίνοντας πώς να ασκούμε επιρροή, μπορούμε να ξεπεράσουμε τα στενά όρια και να βλέπουμε τους άλλους όχι φορώντας παραμορφωτικούς φακούς, αλλά με μεγαλύτερο εύρος.
Όπως επισημαίνει ο Norman στο έργο, κάποιες εργασίες είναι επείγουσες και σημαντικές, κι έτσι οι άνθρωποι τις αναλαμβάνουν αμέσως. Κάποιες εργασίες είναι μεν σημαντικές αλλά όχι επείγουσες. Σε αυτόν τον τομέα εντάσσονται η ανάπτυξη σχέσεων, ο προγραμματισμός και η καθοδήγηση. Εκεί χτίζεται επίσης η επιρροή. Κάποιες άλλες εργασίες φαίνονται επείγουσες αλλά εν τέλει δεν είναι και τόσο σημαντικές, και τις εκτελούμε από συνήθεια ή για να μην απογοητεύσουμε τους άλλους γύρω μας. Τέλος, κάποιες εργασίες δεν είναι ούτε επείγουσες ούτε σημαντικές. Σε αυτές καταφεύγουμε όταν είμαστε εξαντλημένοι.
«Οι περισσότεροι ηγέτες επενδύουν πολύ λίγο χρόνο στον χώρο όπου ασκείται η πραγματική επιρροή»
«Το πρόβλημα είναι ξεκάθαρο. Οι περισσότεροι ηγέτες αφιερώνουν υπερβολικά πολύ χρόνο σε επείγουσες υποθέσεις. Ως αποτέλεσμα, επενδύουν πολύ λίγο χρόνο στον χώρο όπου ασκείται η πραγματική επιρροή. Όταν παραμελούμε αυτόν τον χώρο, πράγματα που θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπιστεί προληπτικά μετατρέπονται σε κρίσεις», σημειώνει επ' αυτού ο συγγραφέας.
Η αυτοπεποίθηση και η περιέργεια είναι η ικανότητα να επιδιώκει κανείς μια βαθύτερη κατανόηση, παραμένοντας ταυτόχρονα προσγειωμένος, ξεκάθαρος και ήρεμος. «Δεν είναι παθητική στάση. Επιπλέον, δεν σημαίνει απλώς να είναι κανείς ευχάριστος. Η αυτοπεποίθηση και η περιέργεια αποτελούν μια πειθαρχημένη πρακτική ηγεσίας», αναφέρει χαρακτηριστικά σε άλλο σημείο ο συγγραφέας.
Η επιρροή χτίζεται πριν τη χρειαστούμε. Οι σχέσεις, η προετοιμασία και οι προληπτικές συζητήσεις σπάνια φαίνονται επείγουσες. Ωστόσο, όταν παραμελούνται, γίνονται επείγουσες πολύ γρήγορα, τονίζει ο Νόρμαν.
Η έρευνα για τον εγκέφαλο δείχνει ότι η επένδυση στο μέλλον ενεργοποιεί ένα διαφορετικό τμήμα του εγκεφάλου από ό,τι η εστίαση στις άμεσες ανάγκες. Ο εγκέφαλός μας, στην πραγματικότητα, επεξεργάζεται τη μελλοντική επένδυση με τον ίδιο τρόπο που επεξεργάζεται το να κάνουμε κάτι για κάποιον άλλο. Γι’ αυτό και φαίνεται πιο δύσκολο να το κάνουμε, μιας και απαιτεί πρόθεση και πειθαρχία στο πρόγραμμα.
Μια χρήσιμη ερώτηση που πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας, σύμφωνα με τον συγγραφέα, είναι η εξής: Ποια σχέση ή συζήτηση αναβάλλουμε επειδή δεν μας φαίνεται ακόμα επείγουσα; Ίσως ακριβώς εκεί να πρέπει να εστιάσουμε πρώτα την προσοχή μας για να ενισχύσουμε την επιρροή μας.
Για να αποκτήσετε επιρροή, να είστε διαθέσιμοι
Οι άνθρωποι συχνά ορίζουν την επιτυχία ως το να διαγράφουν εργασίες από τη λίστα τους ή να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή σε εργασίες που φαίνονται επείγουσες, αντί να επικεντρώνονται στη σημαντική συνολική εικόνα. Το να είστε παραγωγικοί είναι καλό, αλλά μπορεί να εμποδίσει την επιρροή σας, καθώς σας κρατάει πολύ απασχολημένους για να δημιουργήσετε ουσιαστικές σχέσεις με τους άλλους.
Η δύναμη του βιβλίου «Ηγεσία με επιρροή» έγκειται στη σαφήνεια και την πρακτικότητά του. Συνδυάζοντας την αφήγηση με δοκιμασμένες αρχές ηγεσίας, ο Νόρμαν μετατρέπει τις ιδέες σε εργαλεία που μπορούν να αναδιαμορφώσουν τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις.
Οι σκέψεις του προσκαλούν τους αναγνώστες να σκεφτούν με διαφορετικό τρόπο τις συναντήσεις, τις στιγμές καθοδήγησης και τις δύσκολες συζητήσεις, συνδέοντας τη θεωρία με την εμπειρία της καθημερινότητας.
Η αληθινή ηγεσία ξεκινά με την ακρόαση
Αναμφισβήτητα η προσέγγιση του Νόρμαν είναι τόσο χρήσιμη όσο και άμεσα εφαρμόσιμη. Το κείμενό του βασίζεται στην ανθρώπινη συμπεριφορά και όχι σε εξιδανικευμένους στερεότυπους ηγεσίας. Το βιβλίο υποστηρίζει τελικά ότι η σύνδεση έχει μεγαλύτερη σημασία από την εξουσία και ότι η αληθινή ηγεσία ξεκινά με την ακρόαση. Αποτελεί μια επίκαιρη και ενθαρρυντική υπενθύμιση ότι η επιρροή κερδίζεται μέσω της ταπεινότητας, της ενσυναίσθησης και της σταθερής πρόθεσης.
Σχολιάστε