Wine on Board: Πώς να ταξιδέψουμε μαζί με μερικά μπουκάλια καλό κρασί

Αφιερώνουμε λοιπόν  τα  επόμενα 4 λεπτά (όσο χρειάζεται για να αναπνεύσει ένα καλό Syrah) στην ανάγνωση συμβουλών για να φτάσουν οι φιάλες σώες και αβλαβείς στον εκάστοτε προορισμό τους αποφεύγοντας ανοίγοντας  τη βαλίτσα μας στο ξενοδοχείο να αντικρίσουμε τα αγαπημένα μας λευκά πουκάμισα βαμμένα σε ένα βαθύ, ανεξίτηλο Cabernet Red. 

Είτε λοιπόν επιστρέφουμε από ένα αξέχαστο οινοποιείο στη Νεμέα, είτε κουβαλάμε τα νέα μας αποκτήματα από τις φημισμένες οινικές περιοχές της Ιταλίας για ένα τραπέζι με αγαπημένους φίλους, καλό είναι να προσέξουμε τα παρακάτω.

Κρασί στο αυτοκίνητο

Ξεκινάμε με έναν μεσότιτλο που θα μπορούσε να είναι αυτοκόλλητο κολλημένο στο πίσω τζάμι του αυτοκινήτου. Και αυτό γιατί το ταξίδι με το αμάξι μπορεί να μοιάζει εύκολο, αλλά κρύβει έναν ύπουλο εχθρό.

Ο ήλιος και οι ζεστές θερμοκρασίες στο αυτοκίνητο μας  μπορούν να να μετατρέψουν μέσα σε μέσα σε λίγα λεπτά, ένα καλό κρασί σε ένα κρασί που απλά δεν θα πίνεται. Ας ξεχάσουμε λοιπόν το πίσω ράφι πίσω από το τζάμι. 

Τοποθετούμε τα μπουκάλια στο πάτωμα πίσω από τα καθίσματα εκεί που έχει δηλαδή την περισσότερη σκιά και δροσιά ή έστω στο πορτμπαγκάζ, αλλά καλά στερεωμένα.

Αν το ταξίδι διαρκεί ώρες, βάζουμε τα μπουκάλια να «ξαπλώσουν». Έτσι ο φελλός παραμένει υγρός, δεν στεγνώνει και δεν αφήνει το οξυγόνο να κάνει πάρτι μέσα στη φιάλη. Ενώ μια απλή ισοθερμική τσάντα για τα ψώνια (χωρίς απαραίτητα πάγο, απλώς για μόνωση) μπορεί να κάνει θαύματα.

Κρασί με αεροπλάνα και βαπόρια

Εδώ τα πράγματα σοβαρεύουν. Ειδικά με τους περιορισμούς στο αεροπλάνων στα υγρά, το κρασί μας είναι αναγκασμένο να ταξιδέψει στο «σκοτεινό αμπάρι» των αποσκευών, εκεί όπου οι βαλίτσες συχνά αντιμετωπίζονται σαν μπάλες του ράγκμπι. 

Ενώ και στο πλοίο “το παρκάρισμα” τους στις αποσεκυές ίσως αποδειχθεί το ίδιο δύσκολο με εκείνο του αυτοκινήτου στα στριμωγμένα, φασαριόζικα και κινούμενα από τα μποφόρ γκαράζ.  

Αν δεν έχουμε ειδικές θήκες (τύπου WineJet ή αεροφυσαλίδες), χρησιμοποιούμε τα ρούχα μας. Τυλίγουμε τα μπουκάλια σε μια χοντρή ζακέτα ή ένα τζιν και τα τοποθετούμε στο κέντρο της βαλίτσας περιβάλλοντας με «μαλακά» στρώματα όλες τις γύρω πλευρές.

Το καλύτερο είναι φυσικά να βάλουμε το τυλιγμένο μπουκάλι μέσα σε μια αεροστεγή πλαστική σακούλα. Ακόμα κι αν γίνει το κακό και σπάσει, τουλάχιστον το Merlot μας θα μείνει μέσα στη σακούλα και όχι ανεξίτηλο πάνω στα μεταξωτά μας ρούχα. 

Cheers, Salute, στην υγειά μας και καλά ταξίδια

Μόλις φτάσουμε δεν ανοίγουμε το μπουκάλι μας αμέσως αφού το κρασί παθαίνει "bottle shock" από τους κραδασμούς. Το αφήνουμε να ξεκουραστεί για τουλάχιστον 24-48 ώρες πριν το σερβίρουμε.

Το κρασί είναι ζωντανός οργανισμός. Έχει προσωπικότητα, αναμνήσεις και... ευαισθησίες. Για αυτό του φερόμαστε σαν να είναι ο καλύτερος συνταξιδιώτης μας. Με λίγη προσοχή και λίγη φροντίδα όμως, η στιγμή που τελικά θα ακουστεί το «ποπ» του φελλού στον τελικό μας προορισμό θα είναι ακόμα πιο απολαυστική.