Γιατί μόνο τα ΣΔΙΤ στις ασφαλίσεις ακινήτων μπορούν να καλύψουν το ασφαλιστικό κενό για τις πυρκαγιές

Η απάντηση είναι πιθανότατα όχι. Οι ασφαλιστικές δεν καλύπτουν αυθαίρετα σπίτια ή σπίτια με πολεοδομικές αταξίες και, κυρίως, δεν καλύπτουν -οι περισσότερες- σπίτια εντός δασικού ιστού.  Αυτή είναι η επίσημη πολιτική για τις ασφαλίσεις πυρός αλλά σαφέστατα οι εταιρείες παραβλέπουν πολλές φορές τη συνήθεια και αναλαμβάνουν τον κίνδυνο, εάν πρόκειται για «καλούς» πελάτες. 

Μεγάλο το ασφαλιστικό κενό για τα ακίνητα εντός και εκτός αστικών τειχών

Το 1 στα 8 σπίτια στις αστικές περιοχές είναι ασφαλισμένο σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΑΕΕ που έχει και η Τράπεζα της Ελλάδος.  Σε ότι αφορά τις εξοχικές κατοικίες , εκεί το ποσοστό αυξάνεται στο 1 /20 ή 1/30.  Και αυξάνεται για τους λόγους που προαναφέραμε. Ή οι κατοικίες είναι αυθαίρετες και εντός δασικού ιστού ή οι ασφαλιστικές θεωρούν ότι ο κίνδυνος της πυρκαγιάς είναι μεγάλος.   

Η παλαιότητα των ακινήτων σε Αθήνα και Θεσ/νίκη καθιστά σχεδόν αδύνατη την καθολική ασφάλιση

Σε ό,τι αφορά τις κατοικίες εντός των τειχών, μπορεί μεν τα πρόσφατα μέτρα (εκπτώσεις στον ΕΝΦΙΑ, ασφαλισμένα στεγαστικά ) να βοήθησαν στην αύξηση της ασφάλισης, αλλά ακόμη απέχουμε από το να είναι καθολική η ασφάλιση -σε ποσοστό άνω του 70%- στα σπίτια. Ο βασικός λόγος είναι ότι περισσότερα σπίτια, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στα μεγάλα αστικά κέντρα, είναι χτισμένα προ του 1985, χρονολογίας που οι ασφαλιστικές θεωρούν κομβική για να ξεχωρίσουν τα «παλιά» από τα νέα ακίνητα. Στο κέντρο της Αθήνας, η πλειονότητα των ακινήτων χρονολογείται προ του 1985, ενώ στα προάστια, τουλάχιστον το 50% έχει χτιστεί του 1985. Τα ίδια περίπου ποσοστά ισχύουν και στη συμπρωτεύουσα.

Το κράτος θα μπορούσε να αναλάβει την αντασφαλιστική κάλυψη για τα παλαιότερα ακίνητα

Επομένως, υπάρχουν δύο επιλογές: είτε να ανεχθούμε τα χαμηλά ποσοστά των ασφαλισμένων είτε να στραφούμε σε μια επιλογή σύμφωνα με την οποία την αντασφαλιστική κάλυψη για τα παλιά -προ του 1985- ακίνητα θα την αναλάβει το κράτος. Το δεύτερο μπορεί να γίνει εφικτό με δημιουργία ΣΔΙΤ, δηλαδή με την ύπαρξη ενός κεντρικού κρατικού φορέα ασφάλισης που ουσιαστικά θα συνεργάζεται με τις εταιρείες για την ασφάλιση ΟΛΩΝ των κατοικιών -νόμιμων και αυθαίρετων. Σε δεύτερη φάση, μπορεί να ασφαλίζει και καλλιέργειες, σε συνεργασία με τον ΕΛΓΑ.  

Το μοντέλο αυτό έχει λειτουργήσει με παραλλαγές στη Γαλλία, την Ισπανία αλλά και την Τουρκία. Έχει, μάλιστα, βοηθήσει την άμεση κάλυψη των αναγκών που δημιουργούν οι καταστροφές από πυρκαγιές και σεισμούς. Ταυτόχρονα, εξασφαλίζει και παραγωγή στις ασφαλιστικές αλλά και ευελιξία στις διαδικασίες.  Οι ασφαλιστικές και οι διαμεσολαβητές θα μπορούν να αναλάβουν και μεγαλύτερους κινδύνους, γνωρίζοντας ότι σε κάθε περίπτωση θα έχουν την κάλυψη του κράτους.