Αλεξία Μιτέκο, Γενική Διευθύντρια Granikal: Η ουσία δεν είναι να συζητάμε αν μια γυναίκα μπορεί να ηγηθεί, αλλά πώς η ηγεσία γίνεται πιο πλούσια όταν χωρά διαφορετικές φωνές

Έχοντας πλήρη αντίληψη του πώς λειτουργεί η επιχειρηματικότητα, αποφαίνεται ότι ιδιαίτερα σημαντική πρόκληση αποτελεί η διαχείριση της συνεχούς αλλαγής. Οι αγορές μεταβάλλονται, οι καταναλωτικές συνήθειες εξελίσσονται και τα brands πρέπει να παραμένουν επίκαιρα, χωρίς να χάνουν την ταυτότητά τους

Όλα ξεκίνησαν από τις σπουδές της στο Marketing, το πρώτο σημείο-σταθμό της πορείας της, όταν και άρχισε να καταλαβαίνει πώς σκέφτεται κανείς επαγγελματικά. Όπως σημειώνει, δεν ήταν απλώς θεωρία· ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε ότι της αρέσει να παρατηρεί τους ανθρώπους, να αναρωτιέται γιατί επιλέγουν κάτι και όχι κάτι άλλο, τι τους κινητοποιεί, τι τους κάνει να εμπιστεύονται ένα brand. «Αυτή η περιέργεια δεν με εγκατέλειψε ποτέ», υπογραμμίζει.

«To Marketing με βοήθησε να μάθω ότι μπορώ να συνδυάζω το ένστικτο με τη λογική»

«Θυμάμαι ότι από τότε με γοήτευε η ιδέα πως πίσω από κάθε προϊόν υπάρχει μια ιστορία και ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο: ούτε η τιμή, ούτε η εικόνα, ούτε το πώς μιλάς στον καταναλωτή. Σήμερα, χρόνια μετά, πιάνω τον εαυτό μου να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, απλώς σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Να σκέφτομαι πάντα το “γιατί” πριν από το “πώς”, και να θέλω οι αποφάσεις μου να έχουν νόημα και διάρκεια. Επίσης, το Marketing με βοήθησε να μάθω κάτι σημαντικό για τον εαυτό μου: ότι μπορώ να συνδυάζω το ένστικτο με τη λογική. Είμαι άνθρωπος που νιώθει, αλλά θέλω παράλληλα και να μετράω. Να εμπιστεύομαι το συναίσθημά μου, αλλά να το στηρίζω με αριθμούς, στόχους και στρατηγική. Αυτός ο συνδυασμός είναι κομμάτι του χαρακτήρα μου και με ακολουθεί μέχρι σήμερα ,σε κάθε επαγγελματικό βήμα, σε κάθε ρίσκο που παίρνω και σε κάθε απόφαση που καλούμαι να υποστηρίξω», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Πρώτο μεγάλο βήμα για εκείνη η εμπειρία της στο Reuters

«Στην πορεία μου υπήρξαν κάποια σημεία που, όταν κοιτάζω πίσω, καταλαβαίνω ότι δεν ήταν απλώς επαγγελματικές αλλαγές, αλλά πραγματικοί σταθμοί – στιγμές που με διαμόρφωσαν ως άνθρωπο και ως επαγγελματία. Πρώτο μεγάλο σταθμό αποτέλεσε η εμπειρία μου στο Reuters. Εκεί βρέθηκα σε ένα περιβάλλον με απαιτήσεις και αργότερα σε μεγάλη ναυτιλιακή, όπου θυμάμαι πόσο με "ξύπνησε" αυτή η περίοδος. Έμαθα να λειτουργώ με πειθαρχία, καθαρό μυαλό και απόλυτη ευθύνη. Ήταν η στιγμή που κατάλαβα ότι μπορώ να αντέξω την πίεση και να σταθώ σε απαιτητικά περιβάλλοντα», δηλώνει στη συνέχεια η κυρία Μιτέκο.

«Ένας άλλος καθοριστικός σταθμός ήταν η είσοδός μου στην Granikal. Εκεί η πρόκληση ήταν τελείως διαφορετική: πέρασα σε ένα πλήρως διαφορετικό επιχειρηματικό περιβάλλον, στα αλκοολούχα προϊόντα, σε έναν στην ουσία ανδροκρατούμενο χώρο, όπου έπρεπε να κάνω πολλά πράγματα ταυτόχρονα και να μαθαίνω στην πράξη. Μεγάλωσα μαζί με την εταιρεία. Κάθε επόμενο βήμα συνεπαγόταν μεγαλύτερη ευθύνη, περισσότερες αποφάσεις και πολλές φορές δύσκολες επιλογές που έπρεπε να στηρίξω», σημειώνει.

Σταθμός στην επαγγελματική της πορεία η μετάβασή της σε ρόλο γενικής διευθύντριας της Granikal

«Σταθμός για μένα ήταν και η μετάβασή μου σε ρόλο γενικής διευθύντριας, κάτι που άλλαξε εντελώς την οπτική μου: έπαψα να σκέφτομαι μόνο το αποτέλεσμα και άρχισα να σκέφτομαι τους ανθρώπους πίσω από αυτό. Έμαθα τι σημαίνει να ηγείσαι πραγματικά, όχι να ελέγχεις, αλλά να εμπνέεις, να παίρνεις ευθύνη και να στέκεσαι μπροστά, ειδικά στις δύσκολες στιγμές.

Ένας πιο προσωπικός αλλά εξίσου σημαντικός σταθμός είναι η περίοδος ωρίμανσης που διανύω τα τελευταία χρόνια. Έχω μάθει να εμπιστεύομαι περισσότερο τον εαυτό μου, να λέω όχι όταν χρειάζεται και να παίρνω αποφάσεις με καθαρότητα και σιγουριά. Ίσως αυτός να είναι και ο πιο ουσιαστικός σταθμός τελικά, όταν καταλαβαίνεις ότι η εμπειρία σου δεν είναι απλώς ένα  βιογραφικό, αλλά εσωτερική δύναμη.

Τέλος, ένας πολύ σημαντικός και ιδιαίτερα συναισθηματικός σταθμός ήταν, επιπρόσθετα, το να δω, μέσα από την ίδια την εταιρεία, να γεννιούνται τα Three Cents αναψυκτικά. Το να συμμετέχεις στη δημιουργία ενός brand από το μηδέν, να το βλέπεις να αποκτά ταυτότητα, φωνή και -τελικά- διεθνή αναγνώριση, είναι μια εμπειρία που σε διαμορφώνει βαθιά. Εκεί συνειδητοποίησα για πρώτη φορά τι σημαίνει να έχεις ένα όραμα και να το πραγματοποιείς», συμπληρώνει η ίδια.

Η πορεία της στην Granikal, μέσα σε αυτά τα 13 χρόνια, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια επαγγελματική διαδρομή, όπως σχολιάζει. Είναι μια εταιρεία με την οποία η κ. Μιτέκο έχει δεθεί βαθιά.

«Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η ευθύνη»

«Ξεκινώντας στην Granikal ως Marketing Manager, η πρόκληση που είχα να αντιμετωπίζω ήταν να έχω καταλυτικό ρόλο στο χτίσιμο των brands, να δίνω κατεύθυνση, να εμπνέω μέσα από ιδέες.  Σήμερα, ως General Manager, έρχομαι αντιμέτωπη με πολυεπίπεδες προκλήσεις. Η μεγαλύτερη είναι η ευθύνη, η οποία δεν αφορά μόνο νούμερα, στόχους και ανάπτυξη, αλλά ανθρώπους, ομάδες και αποφάσεις που επηρεάζουν όλη την εταιρεία. Καλείσαι καθημερινά να ισορροπείς ανάμεσα στη στρατηγική και στην πράξη, στο όραμα και στην καθημερινότητα, και πολλές φορές να παίρνεις δύσκολες αποφάσεις που δεν είναι δημοφιλείς, ωστόσο είναι αναγκαίες», τονίζει η Αλεξία Μιτέκο.

«Μία άλλη σημαντική πρόκληση είναι η διαχείριση της συνεχούς αλλαγής. Αγορές που μεταβάλλονται, καταναλωτικές συνήθειες που εξελίσσονται, brands που πρέπει να παραμένουν επίκαιρα χωρίς να χάνουν την ταυτότητά τους. Εκεί προσπαθώ να λειτουργώ με καθαρό μυαλό και ψυχραιμία, να ακούω, να αξιολογώ και να μη φοβάμαι να αλλάξω πορεία όταν καταλαβαίνω ότι αυτό είναι το σωστό», προσθέτει, ενώ αναφέρει κατόπιν ότι πολύ απαιτητικό κομμάτι είναι και η ηγεσία των ομάδων. «Το να διατηρείς τους ανθρώπους ενωμένους, με κοινό στόχο, ειδικά σε περιόδους πίεσης ή αβεβαιότητας, αποτελεί ίσως την πιο λεπτή ισορροπία. Προσπαθώ να είμαι ειλικρινής και ξεκάθαρη: να λέω τα δύσκολα και τα άσχημα, αλλά ταυτόχρονα να αναγνωρίζω την προσπάθεια. Πιστεύω βαθιά ότι οι ομάδες αποδίδουν όταν οι άνθρωποι που τις απαρτίζουν νιώθουν εμπιστοσύνη», δηλώνει.

«Ένα ποτό δεν καταναλώνεται ποτέ "ουδέτερα" αλλά συνοδεύει ιστορίες, συναντήσεις, επιτυχίες, ακόμη και χωρισμούς»

Τέλος, μια προσωπική πρόκληση για την κυρία Μιτέκο είναι να διαχειρίζεται τον εαυτό της. Να επιδεικνύει αντοχή και να χαρακτηρίζεται από καθαρότητα σκέψης, ακόμα και όταν οι απαιτήσεις είναι πολλές. Αυτό που τη βοηθά, όπως σημειώνει, είναι η εμπειρία, το ένστικτο που έχει καλλιεργηθεί με τα χρόνια και η συνειδητή επιλογή να λαμβάνει αποφάσεις που μπορεί να υποστηρίξει, όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και ανθρώπινα.

Αυτό που τη γοητεύει περισσότερο στον κόσμο των αλκοολούχων και μη αλκοολούχων ποτών είναι ότι πρόκειται για έναν χώρο που συνδυάζει επιχειρηματικότητα με συναίσθημα. «Δεν μιλάμε απλώς για προϊόντα· μιλάμε για στιγμές, για τελετουργίες, για κοινωνικότητα. Ένα ποτό δεν καταναλώνεται ποτέ "ουδέτερα" αλλά συνοδεύει ιστορίες, συναντήσεις, επιτυχίες, ακόμη και χωρισμούς. Και αυτό για μένα είναι πολύ ενδιαφέρον».

«Οι μικρές χαρές της δουλειάς μου κρύβονται στις λεπτομέρειες»

Όσον αφορά τη εισαγωγή και διανομή, ειδικά στο premium κομμάτι, τη συναρπάζει το ταξίδι του προϊόντος. Από τον παραγωγό και τη φιλοσοφία του, μέχρι το ράφι, το μπαρ ή το τραπέζι. Το να επιλέγεις brands με ταυτότητα, ποιότητα και συνέπεια, και να τα συστήνεις σε μια αγορά με στρατηγική, είναι μια δημιουργική διαδικασία που δεν επαναλαμβάνεται ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Οι μικρές χαρές της δουλειάς μου κρύβονται στις λεπτομέρειες: σε ένα πρώτο δοκιμαστικό tasting που "δένει" ιδανικά. Σε ένα σχόλιο από κάποιον bartender ή συνεργάτη που αναφέρει ότι "αυτό το προϊόν έχει κάτι". Στη στιγμή που βλέπεις ένα brand να στέκεται σωστά σε μια λίστα, σε ένα bar ή σε μια κάβα, και ξέρεις πόση δουλειά έχει προηγηθεί για να φτάσει εκεί. Αυτές οι στιγμές, όσο μικρές κι αν φαίνονται, έχουν τεράστια αξία».

«Είμαι δεμένη με αυτόν τον κλάδο γιατί, ακόμη και μετά από τόσα χρόνια, υπάρχει πάντα κάτι καινούργιο να ανακαλύψεις και να απολαύσεις»

«Οι μεγαλύτερες χαρές έρχονται όταν βλέπεις τη συνέχεια. Όταν ένα brand που πίστεψες μεγαλώνει, εδραιώνεται και αποκτά κοινό. Όταν μια ομάδα λειτουργεί συντονισμένα και υπερήφανα για αυτό που εκπροσωπεί. Και, πιο προσωπικά, όταν συνειδητοποιείς ότι η δουλειά σου δεν αφορά μόνο πωλήσεις και νούμερα, αλλά το να χτίζεις σχέσεις εμπιστοσύνης  με παραγωγούς, συνεργάτες, ανθρώπους της αγοράς. Ίσως τελικά αυτό να είναι που με κρατάει τόσο δεμένη με αυτόν τον κλάδο: το γεγονός ότι, ακόμη και μετά από τόσα χρόνια, υπάρχει πάντα κάτι καινούργιο να ανακαλύψεις και να απολαύσεις».

«Η πραγματική ηγεσία δεν φαίνεται όταν όλα πηγαίνουν καλά, αλλά όταν τα πράγματα δυσκολεύουν»

Σήμερα, η Αλεξία Μιτέκο ορίζει την ηγεσία πολύ διαφορετικά απ’ ό,τι στην αρχή της διαδρομής της. Όταν ήταν νεότερη, πίστευε ότι η ηγεσία έχει να κάνει κυρίως με τη γνώση, την αποφασιστικότητα και τον έλεγχο. «Με τα χρόνια, όμως, κατάλαβα ότι η πραγματική ηγεσία δεν φαίνεται όταν όλα πηγαίνουν καλά, αλλά όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.
Για μένα, ηγεσία σήμερα σημαίνει παρουσία. Να είσαι εκεί όχι μόνο όταν χρειάζεται να πάρεις μια απόφαση, αλλά και όταν πρέπει να ακούσεις, να στηρίξεις ή να σταθείς δίπλα στους ανθρώπους σου. Σημαίνει να παίρνεις ευθύνη, όχι να τη μεταθέτεις, καθώς και να έχεις το θάρρος να πεις ότι έκανες λάθος. Αυτός ο βαθμός ειλικρίνειας χτίζει εμπιστοσύνη και σε κάνει πιο ανθρώπινο», δηλώνει.

Με τα χρόνια, αναφέρει ότι ο ορισμός της για την ηγεσία κατέστη λιγότερο εγωκεντρικός και έγινε πιο συλλογικός. «Έμαθα ότι δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις· χρειάζεται να δημιουργείς το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι άλλοι μπορούν να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό. Να ενδυναμώνεις, να δίνεις χώρο, να εμπνέεις χωρίς να επιβάλλεσαι. Τελικά, για μένα, η ηγεσία είναι μια διαρκής εσωτερική δουλειά. Είναι το να εξελίσσεσαι μαζί με τους ανθρώπους σου, να μαθαίνεις από τις εμπειρίες και να παραμένεις αυθεντικός. Όσο περισσότερο εξελίσσεται κανείς ως άνθρωπος, τόσο πιο ουσιαστικός γίνεται και ως ηγέτης».

«Δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να αποδείξω κάτι επειδή είμαι γυναίκα - Προτίμησα να αφήνω τη δουλειά, τη συνέπεια και τα αποτελέσματα να μιλούν από μόνα τους»

Δεν ήρθε ποτέ αντιμέτωπη με αμφιβολίες λόγω του φύλου της και των στερεότυπων γύρω από τη γυναικεία ηγεσία. «Από νωρίς πατάω γερά στα πόδια μου, γνωρίζω τις ικανότητές μου και πιστεύω στον εαυτό μου. Δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να αποδείξω κάτι επειδή είμαι γυναίκα, αλλά προτίμησα να αφήνω τη δουλειά, τη συνέπεια και τα αποτελέσματα να μιλούν από μόνα τους. Αυτός ήταν πάντα ο τρόπος μου. Υπήρξαν, βέβαια, στιγμές όπου βρέθηκα σε τραπέζια αποφάσεων ή σε απαιτητικές συζητήσεις και αντιλήφθηκα ότι η παρουσία μου αξιολογούνταν λίγο πιο αυστηρά. Όχι με ευθεία αμφισβήτηση, αλλά με μια σιωπηρή προσμονή απόδειξης. Δεν το βίωσα όμως ως εμπόδιο. Αντίθετα, λειτούργησε ως εσωτερική επιβεβαίωση ότι ξέρω ακριβώς γιατί βρίσκομαι εκεί και τι έχω να προσφέρω.

Με τον χρόνο, κατάλαβα ότι η αυτοπεποίθηση χτίζεται μέσα από εμπειρία, καθαρή σκέψη και σταθερότητα. Όταν ξέρεις ποια είσαι και πού πας, τα στερεότυπα χάνουν τη δύναμή τους. Σήμερα, νιώθω ότι η ουσία δεν είναι να συζητάμε αν μια γυναίκα μπορεί να ηγηθεί, (εννοείται πως μπορεί -και πολύ καλά μάλιστα), αλλά πώς η ηγεσία γίνεται πιο πλούσια όταν χωρά διαφορετικές φωνές, διαφορετικές ματιές και διαφορετικές ευαισθησίες. Και αν κάτι με εκφράζει πραγματικά, είναι το να στέκομαι στον χώρο μου με ηρεμία, σιγουριά και συνέπεια, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξω τίποτα σε κανέναν», διευκρινίζει η ίδια.

«Χρειάζεται οι γυναίκες να μετρούν την πορεία τους όχι μόνο με αποτελέσματα, αλλά και με το αν μπορούν στο τέλος της ημέρας να κοιτάζουν τον εαυτό τους με καθαρότητα και περηφάνια»

«Αν ήταν στο χέρι μου, θα συμβούλευα μια νέα γυναίκα που σήμερα χαράζει τα πρώτα της βήματα στον επιχειρηματικό ή επαγγελματικό κόσμο να δώσει, πρωτίστως, χρόνο στον εαυτό της. Να μη βιαστεί να φτάσει κάπου, αλλά να επιτρέψει στον εαυτό της να μάθει, να παρατηρεί και να δοκιμάζει. Η εμπειρία χτίζεται σταδιακά και συχνά μέσα από ρόλους που μπορεί να μη φαίνονται εντυπωσιακοί, αλλά είναι καθοριστικοί.

Να οπλιστεί με υπομονή και αντοχή. Θα υπάρξουν στιγμές αμφιβολίας ή κούρασης και αυτό είναι απολύτως φυσικό. Το σημαντικό είναι να συνεχίζει, να μαθαίνει και να μην εγκαταλείπει την προσπάθεια.

Θα την προέτρεπα, επίσης, να εμπιστευτεί τον εαυτό της και να μη νιώσει ότι πρέπει να μοιάσει σε κάποιο πρότυπο για να πετύχει. Κάθε διαδρομή είναι διαφορετική και μοναδική.
Στην ουσία, είναι ακριβώς τα ίδια πράγματα που λέω και στις κόρες μου, που μόλις τελείωσαν τις σπουδές τους. Να πιστεύουν στον εαυτό τους, να δουλεύουν με συνέπεια και να μην ξεχνούν ποιες είναι, όσο κι αν εξελίσσονται επαγγελματικά.

Και κάτι πιο προσωπικό: να θυμούνται ότι η επιτυχία δεν έχει μία μόνο μορφή. Να μετρούν την πορεία τους όχι μόνο με αποτελέσματα, αλλά και με το αν μπορούν στο τέλος της ημέρας να κοιτάζουν τον εαυτό τους με καθαρότητα και περηφάνια. Αυτό, για μένα, είναι η πιο ουσιαστική μορφή επιτυχίας», αναφέρει η Γενική Διευθύντρια της Granikal καταληκτικά.