Ντέμη Μαρκογιαννάκη: «Στα media μαθαίνεις να αφηγείσαι ιστορίες με τρόπο που δημιουργεί σύνδεση - Στην επιχειρηματικότητα, αυτό μεταφράζεται σε καλύτερη ηγεσία»

Η διαδρομή της, από τον χώρο των media μέχρι την ηγεσία μιας αναγνωρισμένης διεθνώς εκπαιδευτικής πλατφόρμας, είναι μια ιστορία αυτονομίας, ρίσκου και συνειδητής επιλογής να δημιουργεί αξία με αντίκτυπο. Στην ουσία, κατάφερε να μετατρέψει την προσωπική της ανάγκη για εξέλιξη σε μια επιχείρηση που δίνει ευκαιρίες εξέλιξης και σε άλλους.

Η Ντέμη Μαρκογιαννάκη ξεκίνησε την καριέρα της στον χώρο των media, όμως δεν άργησε να την κερδίσει η επιχειρηματικότητα, στην οποία και πραγματοποίησε τη μετάβαση. «Ο χώρος των media μού έδωσε πολύτιμες εμπειρίες, αλλά σχετικά νωρίς ένιωσα ότι ήθελα κάτι περισσότερο από το να υλοποιώ ιδέες τρίτων. Με ενδιέφερε να δημιουργώ, να χτίζω από το μηδέν και να έχω ουσιαστικό αντίκτυπο», αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Από μικρή ήμουν αρκετά τολμηρή - ακόμα κι όταν δεν ήξερα ακριβώς τι έκανα. Προχωρούσα με περιέργεια και ενθουσιασμό. Έτσι, η επιχειρηματικότητα δεν προέκυψε ως ένα "μεγάλο σχέδιο", αλλά ως μια φυσική ανάγκη για αυτονομία, εξέλιξη και ευθύνη. Ήθελα να δοκιμάσω τον εαυτό μου, να πάρω ρίσκα και να δημιουργήσω κάτι που να έχει νόημα όχι μόνο για μένα, αλλά και για άλλους. Και, αν είμαι ειλικρινής, η ανεξαρτησία ήταν πάντα ένα πολύ ισχυρό κίνητρο», συμπληρώνει.

«Αν δεν μπορείς να επικοινωνήσεις το "γιατί" σου, δύσκολα θα εμπνεύσεις και ακόμη δυσκολότερα θα σε εμπιστευτούν»

Η ικανότητά της να επικοινωνεί ξεκάθαρα και με ενσυναίσθηση, που της προσέδωσε η εμπειρία στα media, είναι αυτή που τη αποδείχθηκε τελικά πιο πολύτιμη στη διαδρομή της ως επιχειρηματίας. «Στα media μαθαίνεις να ακούς πραγματικά, να "διαβάζεις" ανθρώπους και να αφηγείσαι ιστορίες με τρόπο που δημιουργεί σύνδεση. Στην επιχειρηματικότητα, αυτό μεταφράζεται σε καλύτερη ηγεσία, πιο δυνατές σχέσεις με πελάτες και ομάδες, και πιο ουσιαστικές αποφάσεις. Αν δεν μπορείς να επικοινωνήσεις το "γιατί" σου, δύσκολα θα εμπνεύσεις -και ακόμη δυσκολότερα θα σε εμπιστευτούν».

«Η WeTeachMe γεννήθηκε σχεδόν τυχαία, από μια αρχική ιδέα να εκδημοκρατίσουμε τη διδασκαλία», προσθέτει κατόπιν. Είχαμε αρκετές αποτυχίες και πολλές δοκιμές κατά την πορεία, μέχρι να φτάσουμε στη μορφή που έχει η εταιρεία σήμερα. Όταν ξεκινήσαμε, το 2011, τα social media ήταν ακόμα στα σπάργανα και κάποιοι από τους πρώτους συνεργάτες μας δεν είχαν καν website. Το κενό, όμως, ήταν ξεκάθαρο: υπήρχε γνώση, αλλά όχι εύκολη πρόσβαση σε αυτή. Δημιουργήσαμε, λοιπόν, μια πλατφόρμα που έφερνε κοντά ανθρώπους με πραγματική εμπειρία με όσους ήθελαν να μάθουν, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα, την κοινότητα και την πρακτική αξία».

«Πολλές γυναίκες αμφισβητούν τον εαυτό τους ακόμη κι όταν είναι απολύτως έτοιμες»

Αναφορικά με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι γυναίκες επιχειρηματίες σε διεθνές επίπεδο, η Ντέμη Μαρκογιαννάκη δεν θεωρεί ως μεγαλύτερη πρόκληση την ικανότητά τους να στήσουν επιχειρήσεις, αλλά το να αποκτήσουν ορατότητα -κάτι που προϋποθέτει αυτοπεποίθηση. «Πολλές γυναίκες αμφισβητούν τον εαυτό τους ακόμη κι όταν είναι απολύτως έτοιμες. Υπάρχουν επίσης δομικές δυσκολίες: λιγότερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση, στερεότυπα γύρω από την ηγεσία και συχνά η πίεση να "τα κάνουν όλα τέλεια". Παρόλα αυτά, βλέπω μια θετική αλλαγή διεθνώς, με περισσότερες γυναίκες να διεκδικούν χώρο με αυθεντικότητα και όραμα και με ολοένα περισσότερα initiatives που στηρίζουν έμπρακτα τη γυναικεία επιχειρηματικότητα»,

«Το ελληνικό επιχειρηματικό οικοσύστημα χαρακτηρίζεται από δημιουργικότητα και αντοχή, ωστόσο λείπει η στήριξη και η εμπιστοσύνη»

Μιλώντας για το επιχειρηματικό οικοσύστημα της Αυστραλίας σε σύγκριση με εκείνο της Ελλάδας, η Μαρκογιαννάκη επισημαίνει ότι «η Αυστραλία διαθέτει ένα πιο ώριμο και δομημένο επιχειρηματικό οικοσύστημα, με έντονη κουλτούρα συνεργασίας και λιγότερο φόβο απέναντι στην αποτυχία. Εκεί, η αποτυχία θεωρείται μέρος της διαδρομής. Η Ελλάδα, από την άλλη, έχει απίστευτο ταλέντο, δημιουργικότητα και αντοχή. Αυτό που συχνά λείπει είναι η στήριξη και η εμπιστοσύνη - τόσο από το σύστημα όσο και μεταξύ μας. Όταν όμως οι Έλληνες επιχειρηματίες βρουν το σωστό περιβάλλον, μπορούν πραγματικά να διαπρέψουν διεθνώς».

«Θεωρώ το EO Greece ένα από τα καλύτερα chapters παγκοσμίως»

Αυτό που την προσέλκυσε και γοήτευσε στο EO Greece είναι το γεγονός ότι βασίζεται στην εμπιστοσύνη και την ειλικρίνεια. «Πρόκειται για έναν χώρο όπου μπορεί κανείς να μιλήσει ανοιχτά για τις επιτυχίες, τις αποτυχίες και τις δυσκολίες του, χωρίς κριτική. Ξεκίνησα τη διαδρομή μου στο EO από το πρόγραμμα Accelerator στο chapter της Μελβούρνης, στην Αυστραλία. Όταν άρχισα να περνάω περισσότερο χρόνο στην Ελλάδα, έγινα μέλος του EO Greece, το οποίο θεωρώ ειλικρινά ένα από τα καλύτερα chapters παγκοσμίως. Το EO είναι ένας παγκόσμιος οργανισμός που σου δίνει τη δυνατότητα να δικτυωθείς με ανθρώπους από διαφορετικές χώρες, αλλά με κοινό mindset, αξίες και κοινές προκλήσεις. Για μένα, αυτό μεταφράστηκε σε κοινότητα, προοπτική και ουσιαστικά εργαλεία. Με βοήθησε να εξελιχθώ όχι μόνο ως επιχειρηματίας, αλλά και ως άνθρωπος, σε προσωπικό επίπεδο», υπογραμμίζει η ίδια.

«Μια γυναίκα που θέλει να ιδρύσει επιχείρηση πρέπει να ξεκινήσει πριν νιώσει "έτοιμη"»

«Μια γυναίκα που θέλει να ξεκινήσει σήμερα τη δική της επιχείρηση, χρειάζεται κατ' εμέ να ξεκινήσει πριν νιώσει "έτοιμη". Η ετοιμότητα έρχεται μέσα από τη δράση και όχι πριν από αυτή. Σημαντικό είναι να ζητά βοήθεια, να μη φοβάται να πει "δεν ξέρω" και να περιβάλλεται από ανθρώπους που τη στηρίζουν και την ενδυναμώνουν.

Ο EO, μέσα και από το Accelerator πρόγραμμα, μπορεί να προσφέρει ακριβώς αυτό: κοινότητα, καθοδήγηση και έναν ασφαλή χώρο για ανάπτυξη -κάτι ανεκτίμητο στα πρώτα βήματα», τονίζει η Ντέμη Μαρκογιαννάκη.

«Η πρόοδος δεν είναι πάντα γραμμική»

Αν είχε τη δυνατότητα να γυρίσει τον χρόνο πίσω, η επιχειρηματίας θα προσπαθούσε να είναι λιγότερο σκληρή με τον εαυτό της και να εμπιστεύεται περισσότερο τη διαδρομή. «Δεν χρειάζεται να τα ξέρεις όλα από την αρχή. Τα λάθη δεν είναι αποτυχίες, αλλά μαθήματα. Και η πρόοδος δεν είναι πάντα γραμμική. Όμως, όταν βάζεις τα δυνατά σου και κάνεις τη δουλειά που χρειάζεται, στο τέλος η πρόοδος είναι αναπόφευκτη».