Έλλη Ανδριοπούλου, ΚΠΙΣΝ: «Στην επαγγελματική μου πορεία βρέθηκα συχνά να είμαι τόσο η μοναδική γυναίκα όσο και η νεότερη στο τραπέζι, κάτι που με ώθησε να δουλεύω περισσότερο»

Η μετάβασή της από τον ιδιωτικό τομέα στον χώρο της φιλανθρωπίας και, εν συνεχεία, στην ηγεσία ενός από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς οργανισμούς της χώρας, παρουσιάζεται ως φυσική εξέλιξη, ως κάτι που προέκυψε οργανικά και την κατάλληλη στιγμή. Όπως επισημαίνει, η ενασχόλησή της με το έργο του ΚΠΙΣΝ ξεκίνησε πριν ακόμη την κατασκευή του, γεγονός που, κατά την ίδια, καθιστά τον σημερινό της ρόλο οργανική συνέχεια μιας μακρόχρονης επαγγελματικής και προσωπικής σχέσης με το εγχείρημα.

Η Έλλη Ανδριοπούλου τοποθετείται για την έννοια της επιχειρηματικότητας σε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, τη σημασία της οικονομικής βιωσιμότητας ως προϋπόθεσης κοινωνικού έργου, αλλά και για τον ρόλο της ηγεσίας σε ένα περιβάλλον που ανήκει στο δημόσιο και απευθύνεται στο σύνολο της κοινωνίας. Παράλληλα, αναφέρεται στη σημασία της ισότητας των φύλων, με αφορμή το WOW – Women of the World Festival που φιλοξενείται στο ΚΠΙΣΝ, καθώς και στις –αν μη τι άλλο πολύτιμες– εμπειρίες της ως γυναίκα σε θέσεις ευθύνης.

Δίνοντας έμφαση στη θεσμική συνέχεια, τη συνεργασία και την εξέλιξη εφ' όρου ζωής, η ίδια σκιαγραφεί ένα μοντέλο ηγεσίας που επιχειρεί να συνδυάσει κοινωνική αποστολή και οργανωτική ανθεκτικότητα.

To βασικό κίνητρο στις επιλογές της, όπως υπογραμμίζει, ήταν πάντα  «η επιδίωξη ουσιαστικού αντίκτυπου — από τον αντίκτυπο σε μια μικρή ομάδα όταν είχα έναν πιο junior ρόλο, στον αντίκτυπο στους πελάτες μας στον τραπεζικό τομέα και στη συμβουλευτική, έως σήμερα, όπου έχω το προνόμιο να ηγούμαι του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος με σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα». Η μετάβασή της από τον τραπεζικό τομέα στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, προκειμένου να εργαστεί στον τομέα της φιλανθρωπίας, είχε ακριβώς αυτόν τον στόχο: τη στροφή σε έναν ρόλο με μεγαλύτερο κοινωνικό αποτύπωμα. «Από εκεί και πέρα, ο σημερινός μου ρόλος προέκυψε ως μια φυσική εξέλιξη, καθώς είχα την τύχη να εργάζομαι σε αυτό το έργο πριν καν ξεκινήσει η κατασκευή του· στην ουσία, αποτελεί κομμάτι της ζωής μου εδώ και πολλά χρόνια», σχολιάζει.

«Η επιχειρηματικότητα εντός ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού είναι η ικανότητα να μετατρέπεις το όραμα σε βιώσιμες πρακτικές»

Μιλώντας για το πώς ορίζει την «επιχειρηματικότητα» μέσα σε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, η κυρία Ανδριοπούλου ξεκινά από την πεποίθησή της ότι η επιχειρηματικότητα έχει τις ίδιες προϋποθέσεις όπου και να τη συναντά κανείς: μια ιδέα, μια ομάδα, ένα σχέδιο υλοποίησης, ευελιξία και επιμονή. «Σε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό όμως, η επιχειρηματικότητα δεν στοχεύει στο κέρδος, αλλά στον κοινωνικό αντίκτυπο. Κάτι τέτοιο φέρει ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα για έναν οργανισμό όπως το ΚΠΙΣΝ, το οποίο ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή σε όλη την κοινωνία. Η επιχειρηματικότητα σε αυτό το πλαίσιο σημαίνει καινοτομία με στόχο την εκπλήρωση της αποστολής μας και σύμφωνα με το όραμα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος που το δημιούργησε και το δώρισε στην Ελληνική Πολιτεία το 2017. Είναι η ικανότητα να μετατρέπεις το όραμα σε βιώσιμες πρακτικές, διασφαλίζοντας ότι ο οργανισμός παραμένει ευέλικτος, ανθεκτικός, και ουσιαστικά χρήσιμος για την κοινωνία μέσα στην οποία βρίσκεται. Σαφώς, η οικονομική βιωσιμότητα αποτελεί σταθερό ζητούμενο ως προϋπόθεση και καταλύτης του έργου μας, και μπορεί να επιτευχθεί μέσα από στρατηγικό σχεδιασμό, συσχετίζοντας τους στόχους του Οργανισμού με τις ανάγκες που αφουγκραζόμαστε σε micro και macro περιβάλλον», διευκρινίζει.

Η ίδια αναφέρει, στη συνέχεια, ότι δεν θα έκανε αυστηρή διάκριση ανάμεσα σε δεξιότητες του ιδιωτικού και του δημόσιου ή του κοινωφελούς τομέα· οι δεξιότητες που είναι κρίσιμες για τη βιωσιμότητα ενός μεγάλου πολιτιστικού οργανισμού είναι, στην ουσία, κοινές. «Χρειάζεται κανείς να ισορροπεί μεταξύ του οράματος και της εφικτότητας, μεταξύ της μεγάλης εικόνας και της λεπτομέρειας που κάνει τη διαφορά, και μεταξύ των αναγκών του κάθε μέλους της ομάδας και των προτεραιοτήτων του συνόλου», δηλώνει.

«Η ισότητα των φύλων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια κοινωνία που ευημερεί, ακμάζει και είναι βιώσιμη»

Αναφερόμενη, στη συνέχεια, στο Women of the World Festival, το οποίο έχει πλέον καθιερωθεί ως ενός σημαντικός θεσμός στο ΚΠΙΣΝ, η κ. Ανδριοπούλου αναφέρει πως «η ισότητα των φύλων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια κοινωνία που ευημερεί, ακμάζει και είναι βιώσιμη. Χωρίς ίσες ευκαιρίες για όλους και όλες, οι συζητήσεις και τα σχέδια για πρόοδο και ανάπτυξη είναι ημιτελή, αν όχι ανεδαφικά». Με τη διοργάνωση του φεστιβάλ WOW-Women of the World, «δημιουργούμε μια πλατφόρμα για τις ζωτικής σημασίας συζητήσεις που η κοινωνία μας έχει ανάγκη και που μπορούν να συμβάλουν στην αλλαγή. Προσφέρουμε σε όλες και όλους τον χώρο, κυριολεκτικά και μεταφορικά, να συζητήσουμε  τα ζητήματα γύρω από την έμφυλη ισότητα, να αναζητήσουμε λύσεις, να γιορτάσουμε την πρόοδο που έχει επιτευχθεί, αλλά και να προβληματιστούμε», προσθέτει.

Τι θα δούμε στο φετινό WOW φεστιβάλ

«Σε αυτό το πλαίσιο, στο φετινό φεστιβάλ μία από τις κεντρικές ομιλήτριες θα είναι η Tarana J. Burke, η Αμερικανίδα ακτιβίστρια και συγγραφέας που ξεκίνησε το κίνημα Μe Τοο στη Νέα Υόρκη, η οποία θα αναφερθεί σε καίρια ζητήματα όπως οι γυναικοκτονίες, το πολιτισμικό πλαίσιο που διαμορφώνει τα φαινόμενα έμφυλης βίας, η ψυχοκοινωνική υποστήριξη και η νομική προστασία των θυμάτων, καθώς και οι νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση του τραύματος. Ακόμη,  καλεσμένη μας θα είναι η συγγραφέας Rumena Bužarovska, στο βιβλίο της οποίας, με τίτλο «O άντρας μου», βασίζεται η ομώνυμη παράσταση που θα παρουσιαστεί σε σκηνοθεσία της Μαρίας Μαγκανάρη. Στη μουσική ενότητα WOW Sounds ξεχωρίζει η Γαλλίδα τραγουδοποιός Imany, η οποία θα είναι μαζί μας για μια συναυλία που συνδυάζει τη μουσική με τον σύγχρονο κοινωνικό διάλογο, με αφετηρία το νέο της άλμπουμ Women Deserve Rage, που μιλά ανοιχτά για τη γυναικεία εμπειρία και το δικαίωμα στην αυθεντική έκφραση».

«Ευτυχώς, δεν υπάρχει πλέον στερεότυπο σχετικά με το πώς πρέπει να είναι και να διοικεί η γυναίκα ηγέτιδα»

Με αφορμή το WOW Festival, η ίδια αναλύει πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο και τη θέση των θηλυκοτήτων στον σύγχρονο εργασιακό και επιχειρηματικό χώρο, αναφέροντας χαρακτηριστικά τα εξής: «Αυτό που βλέπω ότι αλλάζει τα τελευταία χρόνια στον σύγχρονο εργασιακό χώρο -και είναι πολύ θετικό και ελπιδοφόρο- είναι ότι, καθώς υπάρχουν πολύ περισσότερες γυναίκες σε θέσεις ηγεσίας και, όπως είναι αναμενόμενο, είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, δεν υπάρχει πλέον ένα στερεότυπο σχετικά με το πώς πρέπει να είναι και πώς πρέπει να διοικεί η γυναίκα ηγέτιδα. Επομένως, όταν νεαρότερα κορίτσια βλέπουν άλλον τρόπο διοίκησης σε μένα, άλλον τρόπο σε κάποια άλλη, αισθάνονται και εκείνες μεγαλύτερη ελευθερία να είναι πραγματικά ο εαυτός τους».

«Το ότι ήμουν η μοναδική γυναίκα ή η νεότερη στο τραπέζι μού επέτρεψε να αποκτήσω γρηγορότερα χρήσιμες δεξιότητες»

«Στην επαγγελματική μου πορεία βρέθηκα συχνά να είμαι τόσο η μοναδική γυναίκα όσο και η νεότερη στο τραπέζι, κάτι που με ώθησε να δουλεύω περισσότερο για να αποδεικνύω ότι άξιζα την ευκαιρία που μου είχε δοθεί. Αυτή η συνθήκη, ωστόσο, λειτούργησε θετικά, καθώς μου επέτρεψε να αποκτήσω γρηγορότερα γνώσεις και δεξιότητες που άνοιγαν τον δρόμο για τα επόμενα επαγγελματικά βήματα. Άρα, αναλογικά αξιολογώντας το, δεν έχω αντιμετωπίσει ιδιαίτερα εμπόδια. Ακόμη και σε περιβάλλοντα όπου η αξιοκρατία δεν ήταν δεδομένη, η εμπειρία αυτή λειτούργησε ως μάθημα και συνέβαλε στο να διαμορφώσω με σαφήνεια την κουλτούρα και τις αξίες που θέλω να χαρακτηρίζουν το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος».

«Οι καλοί εργοδότες προσφέρουν ευκαιρίες εκπαίδευσης και ανάπτυξης, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται για την εξέλιξή μας όσο εμείς οι ίδιοι»

Στη συνέχεια, η Διευθύνουσα Σύμβουλος του ΚΠΙΣΝ έχει κάποιες πολύτιμες συμβουλές να μοιραστεί με νέες γυναίκες που θέλουν να διεκδικήσουν ηγετικές θέσεις σε απαιτητικούς οργανισμούς, συμβουλές κατευθείαν προερχόμενες από τη δική της μακρόχρονη επαγγελματική πορεία, με τα κάθε είδους μαθήματα που αυτά της προσέδωσε. Τις συμβουλεύει, πρωτίστως, «να επιδιώκουν πάντα να κάνουν την καλύτερη δουλειά που μπορούν να κάνουν. Ακόμα και όταν δεν το παρατηρεί κάποιος, είναι ο καλύτερος τρόπος να αποκτήσουν γνώσεις και δεξιότητες. Ούτως ή άλλως, αργά ή γρήγορα, κάποιος θα το παρατηρήσει».

Τις συμβουλεύει, επίσης, να φέρονται όμορφα και δίκαια σε συναδέλφους και συνεργάτες, σε όλα τα επίπεδα. Όσο περισσότερο προχωρούν στην καριέρα τους, τόσο περισσότερο η επιτυχία τους θα εξαρτάται από το δίκτυο που έχουν, όπως υποστηρίζει η ίδια. Εκτός αυτού, σημαντικό είναι οι νέες γυναίκες «να αντιλαμβάνονται τι είναι σημαντικό για την εταιρεία στην οποία βρίσκονται και να αναλαμβάνουν ή να συμμετέχουν σε διατμηματικά έργα σε αυτόν τον τομέα. Επίσης, να επιδιώκουν να μην έχουν μόνο mentors, αλλά και sponsors, δηλαδή συναδέλφους που βρίσκονται στο τραπέζι των αποφάσεων και μπορούν να τις υποστηρίξουν όταν αυτές δεν είναι ακόμα εκεί».

Σημαντικό θεωρεί το να αναλαμβάνει μια γυναίκα στην αρχή της καριέρας της την ευθύνη της εξέλιξής της και να μαθαίνει συνέχεια. «Οι καλοί εργοδότες προσφέρουν ευκαιρίες εκπαίδευσης και ανάπτυξης, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται για την εξέλιξή τους όσο οι ίδιες οι γυναίκες», συμπληρώνει σχετικά. Η κ. Ανδριοπούλου τονίζει, ακόμα, ότι είναι κρίσιμο οι γυναίκες να προτιμούν εταιρείες-σχολεία με υγιή επιχειρησιακή κουλτούρα σε σχέση με θέσεις που προσφέρουν τίτλους και χρήματα, αλλά και το να είναι ευέλικτες, έτσι ώστε να παρατηρούν ευκαιρίες που παρουσιάζονται ακόμα κι αν αυτές δεν ήταν στο αρχικό τους πλάνο. 

«Πρέπει, επιπλέον, να παίρνουν ρίσκα. Χρειάζεται τόλμη η ηγεσία», τονίζει.

Ελπίδα για ένα 2026 με περισσότερη ενσυναίσθηση

Για το 2026, η Έλλη Ανδριοπούλου εύχεται -και ελπίζει- να σκεφτόμαστε περισσότερο τους ανθρώπους γύρω μας, να δείχνουμε ενσυναίσθηση και επιείκεια. «Στον καθένα και στην καθεμία προσωπικά, εύχομαι φυσικά υγεία, αλλά και καθημερινές στιγμές χαράς που χτίζουν ανθεκτικότητα και γεννούν αισιοδοξία», αναφέρει καταληκτικά.