Έφη Λαζαρίδου: «Η αγροδιατροφή είναι πεδίο μετασχηματισμού και η ύπαιθρος αξίζει επένδυση στους ανθρώπους της»

Με αφετηρία ένα πολυσύνθετο ακαδημαϊκό υπόβαθρο και εμπειρία σε απαιτητικά έργα στρατηγικής, εστιάζει σήμερα σε ένα μεγάλο ζητούμενο: να δοθούν ευκαιρίες, δεξιότητες και προοπτική στους ανθρώπους της υπαίθρου —ιδίως στους νέους και τις γυναίκες.

Η ίδια κατέχει Δίπλωμα Χημικού Μηχανικού από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μεταπτυχιακούς τίτλους στην Πολιτιστική Διαχείριση από το City University of London και στο Marketing από το Chartered Institute of Marketing of London, ενώ έχει στο ενεργητικό της πολλά χρόνια μουσικών σπουδών. Με έναν τρόπο, ο συνδυασμός αυτών των αντικειμένων σπουδών «έστρωσε τον δρόμο» για να κατέχει σήμερα τα ηνία του Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού Νέα Γεωργία Νέα Γενιά. Εξηγεί ότι «κάθε σταυροδρόμι και κάθε επιλογή -συνειδητή ή ασυνείδητη- μας διαμορφώνει ως ανθρώπους και ως επαγγελματίες. Είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ ακαδημαϊκά με διαφορετικά αντικείμενα και αυτό με προετοίμασε για ένα πολυδιάστατο, μεταβαλλόμενο περιβάλλον που δουλεύει με σύνθετα συστήματα, χτίζοντας γέφυρες ανάμεσα σε ανθρωποδίκτυα, επαγγελματικούς κλάδους και τοπικές κοινότητες. Αυτό ακριβώς είναι το οικοσύστημα της αγροδιατροφής. Ως ένας φορέας της Κοινωνίας των Πολιτών που υπηρετεί τον μετασχηματισμό ενός ολόκληρου κλάδου χρειαζόμαστε δομημένο τρόπο σκέψης, προσανατολισμό στις λύσεις, επιστημονική ανάλυση, δημιουργική σύνθεση, κατανόηση των δυναμικών ανάμεσα σε ανθρώπους και κοινότητες, δυνατότητα συμπράξεων, ακεραιότητα στην υλοποίηση, προσήλωση στο αποτέλεσμα και το κοινωνικό καλό».

«Προτεραιότητά μου ήταν να επιμένω στο ουσιαστικό και να θέτω πάντα τη μεγάλη εικόνα ως έμπνευση»

Ως έμπειρη επαγγελματίας στρατηγικής μάρκετινγκ, έχει ολοκληρώσει επιτυχώς σύνθετα διεθνή έργα και έργα εθνικής σημασίας στην Ελλάδα. Έχοντας πια αποκομίσει πολύτιμη εμπειρία, εξομολογείται ότι, «ειδικά σε έργα μεγάλης κλίμακας με φιλόδοξους εθνικούς στόχους, πολλαπλούς εμπλεκόμενους και συχνά ετερόκλιτες ατζέντες, έχεις ανάγκη από καθαρότητα στην οπτική και ωριμότητα να χτίζεις γέφυρες. Με αυτές τις προτεραιότητες, κυρίαρχα στοιχεία ήταν η προσήλωση και η ανθεκτικότητα: να κρατάω ήρεμη σκέψη υπό πίεση, να μη με παρασύρει ο θόρυβος, να επιμένω στο ουσιαστικό, και να μένω μακριά από τις -αναπόφευκτες- απογοητεύσεις, θέτοντας πάντα τον σκοπό και τη μεγάλη εικόνα ως έμπνευση».

«Αποφάσισα να αφιερώσω την ενέργειά μου στη δημιουργία του οργανισμού Νέα Γεωργία Νέα Γενιά -μια επιλογή καθόλου αυτονόητη σε εκείνη τη φάση ζωής μου»

Όπως αναφέρει, υπήρξαν πολλές καθοριστικές στιγμές που θεωρεί ότι σημάδεψαν την επαγγελματική της ταυτότητα. «Στέκομαι πρώτα σε μια στιγμή έμπνευσης και συγχρόνως ρίσκου: όταν αποφάσισα να αφιερώσω την ενέργειά μου στη δημιουργία του οργανισμού Νέα Γεωργία Νέα Γενιά -μια επιλογή καθόλου αυτονόητη σε εκείνη τη φάση ζωής μου. Αυτό που με συγκίνησε και λειτούργησε καθοριστικά σε αυτή την απόφαση ήταν η προοπτική που μας έδινε η εμπιστοσύνη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος ως ιδρυτικού δωρητή και η ευκαιρία να δημιουργήσουμε έναν οργανισμό με ξεκάθαρη αποστολή και ουσιαστικό αντίκτυπο για τους ανθρώπους της υπαίθρου, την παραγωγή τροφής, το περιβάλλον και την οικονομία». 

«Ένιωσα πόσο ανίσχυροι στεκόμαστε μπροστά στα ακραία φαινόμενα της κλιματικής κρίσης»

Προσθέτει χαρακτηριστικά ότι, «έκτοτε, σε αυτή την πορεία, έχουν υπάρξει αμέτρητες στιγμές επαγγελματικής ικανοποίησης και υπερηφάνειας. Θα σταθώ όμως σε κάποιες κυριολεκτικά συγκλονιστικές εμπειρίες που άλλαξαν τόσο εμένα όσο και την ομάδα μου. Ήταν οι φορές που κληθήκαμε να παρέμβουμε μετά από φυσικές καταστροφές, στηρίζοντας ολόκληρες κοινότητες που βρέθηκαν σε κρίση και προσπαθώντας να συνδράμουμε ανθρώπους σε απόγνωση. Μετά τον Ιανό, τον Daniel, τις πυρκαγιές στην Εύβοια. Έπρεπε να δράσουμε γρήγορα και συντονισμένα, δίνοντας άμεση ανακούφιση και λύσεις στους ανθρώπους που είχαν χάσει σχεδόν τα πάντα, προκειμένου να μην εγκαταλείψουν στον τόπο τους και να επανεκκινήσουν τα αγροκτήματά και τις εκμεταλλεύσεις τους. Ένιωσα πόσο ανίσχυροι στεκόμαστε μπροστά στα ακραία φαινόμενα της κλιματικής κρίσης, και πως η προστασία της υπαίθρου μας και των ανθρώπων της που παράγουν την τροφή όλων μας οφείλει να γίνει ύψιστο εθνικό μας καθήκον».

«Πίσω από κάθε αναγνώριση υπάρχουν αμέτρητες ώρες άοκνης εργασίας της ομάδας μας, αλλά και η ελπίδα στα πρόσωπα των ανθρώπων της υπαίθρου» 

Ο οργανισμός Νέα Γεωργία Νέα Γενιά έχει λάβει σημαντικές διεθνείς διακρίσεις, αποδεικνύοντας ότι υλοποιεί έργο με αντίκτυπο στην κοινωνία και ότι οι κόποι των ανθρώπων του οργανισμού, που εργάζονται ακαταπόνητα, ανταμείβονται. Σύμφωνα με την Έφη Λαζαρίδου, «κάθε διάκριση είναι σημαντική και μας δίνει ενέργεια να συνεχίσουμε. Ξεχωρίζω ιδιαίτερα όσες επιβεβαιώνουν ότι το έργο μας μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο και μοντέλο τόσο για τις δράσεις της Πολιτείας στην Ελλάδα, όσο και πανευρωπαϊκά. Πίσω από κάθε αναγνώριση υπάρχουν αμέτρητες ώρες άοκνης εργασίας της ομάδας μας, αλλά και η ελπίδα στα πρόσωπα των ανθρώπων της υπαίθρου που επιμένουν και εξελίσσονται. Ξεχωριστή στιγμή υπήρξε η ευκαιρία να τοποθετηθούμε για το μέλλον της γεωργικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα στην συνεδρίαση της αρμόδιας Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής πριν λίγες ημέρες. Βρεθήκαμε ως ένας από τους μόνο τρεις φορείς που προσκλήθηκαν στη Βουλή, γεγονός που μαρτυρά πολλά για την αφοσίωση και το έργο που επιτελούμε ως ομάδα τα τελευταία σχεδόν 8 χρόνια».

«Μπορούμε να κάνουμε την αγροδιατροφή πεδίο βιώσιμης ανάπτυξης για τη χώρα»

Όσον αφορά την εξέλιξη της αγροδιατροφής στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο τα επόμενα χρόνια, η διευθύνουσα σύμβουλος του οργανισμού Νέα Γεωργία Νέα Γενιά είναι αισιόδοξη. «Οι πιέσεις είναι μεγάλες —κλιματική αλλαγή, διαχείριση φυσικών πόρων, υποβάθμιση του εδάφους, κόστος παραγωγής, δημογραφικό, ανθεκτικότητα των τοπικών κοινοτήτων. Όμως υπάρχει και μια πραγματική ευκαιρία: Ελλάδα και Μεσόγειος μπορούμε να κερδίσουμε προβάδισμα με ένα παραγωγικό μοντέλο υψηλής ποιότητας και διαφοροποίησης. Αυτό σημαίνει βελτιστοποίηση παραγωγής, τοπική ταυτότητα, στόχευση, τυποποίηση και μεταποίηση, ιχνηλασιμότητα, εξωστρέφεια και ουσιαστική υιοθέτηση τεχνολογικής καινοτομίας. Επενδύοντας σταθερά στους ανθρώπους και στη γνώση, μπορούμε να κάνουμε την αγροδιατροφή πεδίο βιώσιμης ανάπτυξης για τη χώρα».

«Οι γυναίκες ακόμα και σήμερα καλούμαστε να εργαστούμε διπλά και να αποδείξουμε περισσότερα προκειμένου να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό του συνομιλητών μας»

Πραγματοποιώντας αναφορά στα εμπόδια τα οποία κλήθηκε να υπερβεί ως γυναίκα με ηγετικό ρόλο σε έναν κατεξοχήν ανδροκρατούμενο χώρο, μιλάει «δυστυχώς» όπως τονίζει για το σύνηθες: τα στερεότυπα εξακολουθούν να υπάρχουν και είναι ισχυρότερα στους πιο «παραδοσιακούς» τομείς της οικονομίας όπως η αγροδιατροφή. «Οι γυναίκες ακόμα και σήμερα καλούμαστε να εργαστούμε διπλά και να αποδείξουμε περισσότερα προκειμένου να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό του συνομιλητών μας ή για να ενταχθούμε ισότιμα σε δίκτυα λήψης αποφάσεων.  Για να ανταπεξέλθω σε αυτή τη συνθήκη επιλέγω να κάνω καλύτερη προετοιμασία, να δείχνω μεγαλύτερη επιμονή, να θέτω υψηλότερους στόχους και να φέρνω ουσιαστικότερα αποτελέσματα προκειμένου να εξασφαλίζω τη "θέση στο τραπέζι".  Επιπλέον, επενδύω συνειδητά στο να χτίζω ειλικρινείς συμμαχίες, κουλτούρα συνεργασίας και ευκαιρίες αλληλοϋποστήριξης με τους επαγγελματίες που εκτιμώ -γυναίκες και άντρες, γιατί κανείς μας και τίποτα δεν προχωράει από μόνο του». 

«Είχα το προνόμιο να με στηρίξουν με την εμπιστοσύνη και τη σοφία τους πολύτιμοι μέντορες»

Η Έφη Λαζαρίδου επισημαίνει ότι είχε «το υπέροχο προνόμιο να με στηρίξουν με την εμπιστοσύνη και τη σοφία τους πολύτιμοι μέντορες, άνδρες και γυναίκες, γεγονός που μου έδωσε ευκαιρίες, πίστη στις ικανότητές μου και όραμα για το ποια θέλω να γίνω ως επαγγελματίας. Το θεωρώ αυτονόητο καθήκον με τη σειρά μου κι εγώ να στέκομαι δίπλα σε νεότερες γυναίκες ως καταλύτης ενδυνάμωσης, προκειμένου να κάνουν τα επόμενα βήματά τους με αυτοπεποίθηση, ξεπερνώντας τις αμφιβολίες και τους φόβους τους». Στη συνέχεια, διατυπώνει το ρητορικό ερώτημα «τι πιο όμορφο από το να παρατηρείς πώς μια νέα επαγγελματίας καθορίζει τη δική της ξεχωριστή διαδρομή, εξελίσσει τις δεξιότητές της, μαθαίνει να παίρνει καλύτερες αποφάσεις, να αντέχει τις δυσκολίες και σταδιακά να δημιουργεί κάτι υπέροχο που επηρεάζει το κοινωνικό και οικονομικό της περιβάλλον;»

«Κάθε απόφαση που πήρα στη ζωή μου ήταν ένα αναγκαίο σταυροδρόμι εξέλιξης»

Aν είχε τη δυνατότητα να γυρίσει τον χρόνο πίσω, η Έφη Λαζαρίδου πιθανότατα να άλλαζε κάποια στοιχεία στον τρόπο σκέψης της που πλέον θεωρεί ότι λειτουργούσαν αυτοπεριοριστικά. Παρόλα αυτά, επισημαίνει πως βλέπει κάθε απόφαση ως αναγκαίο σταυροδρόμι εξέλιξης που την έφερε στο αναπόδραστο "σήμερα". Όπως υπογραμμίζει, κάθε επιλογή αποκαλύπτει το πρόσημό της με τον χρόνο. Πάντως, θα ήταν λιγότερο αυστηρή με τα λάθη της,  θα εμπιστευόμουταν πιο γρήγορα το ένστικτό της, θα έλεγε περισσότερα «όχι» και θα ζητούσε πιο άμεση υποστήριξη όταν τη χρειαζόταν. «Και όλα αυτά γιατί θα μου επέτρεπαν να ηγηθώ αποτελεσματικότερα και με μεγαλύτερο σεβασμό στην δική μου διανοητική, σωματική και ψυχική ισορροπία», διευκρινίζει.

«Μια γυναίκα χρειάζεται να χτίσει δεξιότητες που αντέχουν στο χρόνο: επικοινωνία, διαπραγμάτευση, ικανότητα συνεργασίας»

Αν είχε τη δυνατότητα να συμβουλεύσει μια γυναίκα που πραγματοποιεί τώρα τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα και έχει φιλοδοξία να διαπρέψει στον χώρο της επιχειρηματικότητας και της κοινωνικής προσφοράς, θα της έλεγε να επενδύσει στο ταλέντο και στα όνειρά της. «Να προχωράει με αισιοδοξία και τόλμη, ξεπερνώντας σε κάθε βήμα τον ίδιο της τον εαυτό. Να μετατρέψει το όνειρο σε σχέδιο και να βρει συμμάχους, "δασκάλους" και συνοιδοιπόρους. Να χτίσει δεξιότητες που αντέχουν στο χρόνο: επικοινωνία, διαπραγμάτευση, ικανότητα συνεργασίας. Και να θυμάται πάντα να προσφέρει πίσω στο κοινωνικό σύνολο μέσα από κοινωφελές έργο και εθελοντισμό».