Ζάνια Ηλιάδη, CGWorks: «Αν προσπάθησες και απέτυχες, συγχαρητήρια»

Πρόκειται για μια πορεία που δεν χτίστηκε πάνω σε έτοιμες συνταγές, αλλά είχε ως θεμέλιά της την επιμονή, την περιέργεια για το καινούργιο και την ικανότητα να αναγνωρίζει ευκαιρίες εκεί όπου άλλοι έβλεπαν απλώς αλλαγές.

Ως Managing Director της CGWorks, η ίδια βρίσκεται σήμερα στο τιμόνι μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται στον χώρο του 3D, του digital content και των νέων τεχνολογιών, έχοντας παρακολουθήσει από κοντά τη μετάβαση του 3D από ένα εξειδικευμένο εργαλείο σε ένα ισχυρό όχημα δημιουργίας και επιχειρηματικής ανάπτυξης. Η πρώτη της επαφή με τον χώρο της διαφήμισης, η δημιουργία του Eberus, η ανάπτυξη νέων ψηφιακών εφαρμογών, όλα αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της διαδρομής της. Κάθε βήμα μοιάζει να γεννά το επόμενο.

Πίσω, όμως, από την επιχειρηματία και τη Managing Director βρίσκεται ένας άνθρωπος που έμαθε να «διαβάζει» τους ανθρώπους και τις ανάγκες τους, να συνδέει διαφορετικά κομμάτια σαν ένα παζλ, όπως η ίδια αναφέρει, και, κατά κύριο λόγο, να αφήνει χώρο στους άλλους να εξελίσσονται, και μάλιστα όταν το να έχει τον έλεγχο της δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας Η ίδια αποδίδει μέρος αυτής της διαφορετικής οπτικής και στη δυσλεξία της, την οποία ουδέποτε αντιμετώπισε ως περιορισμό. Αντίθετα, την είδε ως έναν διαφορετικό τρόπο να αντιλαμβάνεται τη μεγάλη εικόνα.

Η Ζάνια Ηλιάδη μιλά για τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, την απόφαση να αφήσει το interior design για έναν νέο, τότε, κόσμο, την επιχειρηματική δυναμική του 3D, τις δυσκολίες της ηγεσίας, τη μητρότητα, τις προκλήσεις που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στον επαγγελματικό χώρο, αλλά και την ανάγκη να μη φοβόμαστε την αποτυχία. Γιατί, όπως λέει η ίδια, «αν προσπάθησες και απέτυχες, συγχαρητήρια», και αυτή πρόκειται για μια φράση που συμπυκνώνει ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη φιλοσοφία με την οποία έχει χτίσει μέχρι σήμερα την επαγγελματική της πορεία.

Τα πρώτα της βήματα ήταν στο interior design, έναν δύσκολο και απαιτητικό χώρο. «Ήθελα να βρίσκομαι δίπλα σε καταξιωμένους επαγγελματίες και να ρουφάω όσα βλέπω. Να μαθαίνω. Είχα όρεξη, υπομονή και πείσμα. Δε με ένοιαζαν οι εξαντλητικές ώρες δουλειάς, ούτε οι δυσκολίες. Βρέθηκα σε ιδιαίτερα απαιτητικά περιβάλλοντα και, στην προσπάθειά μου να ανταποκριθώ, εξελίχθηκα ταχύτατα, με αποτέλεσμα στα 24 χρόνια μου να σχεδιάζω τους χώρους και να ενορχηστρώνω την κατασκευή. Εκτός αυτού, έμαθα να συνεργάζομαι με τους εργοδότες μου, τους πελάτες τους και μάστορες όλων των ειδικοτήτων, να κοστολογώ τις μελέτες μου και να παραδίδω το έργο χωρίς αποκλίσεις ή εκπτώσεις στη μεταφορά του από το σχέδιο στην υλοποίηση».

«Ήξερα ότι θα κατέληγα κάποια στιγμή να έχω δική μου επιχείρηση»

Η ίδια δηλώνει ότι είναι ένας άνθρωπος φειδωλός στα όνειρα, παρόλα αυτά έβαζε πάντα στόχους, κάθε φορά και μεγαλύτερους, τους οποίους σταδιακά κατακτούσε. «Ήθελα να αναγνωριστεί η δουλειά μου. Όταν ένα κομμωτήριο του οποίου τον χώρο είχα σχεδιάσει βρέθηκε δημοσιευμένο σε ιταλικό περιοδικό, ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση. Ήξερα ότι θα κατέληγα κάποια στιγμή να έχω δική μου επιχείρηση. Ήθελα να αφομοιώσω όσα μπορούσα από τις συνεργασίες μου, ως υπάλληλος στα αρχιτεκτονικά γραφεία που συνεργαζόμουν, και κατόπιν να φτιάξω το δικό μου γραφείο. Να συνεχίσω να γεννάω ιδέες και να τους δίνω μορφή -και το έκανα. Στα 26 μου ήμουν ελεύθερη επαγγελματίας, έχοντας αναλάβει ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και πολύ διαφορετικά μεταξύ τους projects».

Κάτι το οποίο την ικανοποιεί και τη γεμίζει σταθερά, από εκείνα τα πρώτα χρόνια δουλειάς μέχρι σήμερα, είναι η ιδιότητά της να «διαβάζει» τους πελάτες της. Όπως αναφέρει, κατανοεί τις ανάγκες τους διότι πάντοτε τους ακούει προσεκτικά. «Είναι σαν να μπαίνω στη θέση τους. Βλέπω το ζήτημα από τη δική τους οπτική γωνία και μετά τους εξηγώ τη δική μου θέση. Στόχος μου είναι να συνδέσω ανάγκες και αισθητική προσέγγιση».

«Ως interior designer, η πορεία μου ήταν εξαιρετική μέχρι το 2011, όταν η οικονομική κρίση έπληξε και τη δική μου δουλειά. Αρχικά ένιωσα αδικημένη από αυτό που οι περισσότεροι επαγγελματίες βιώναμε. Παράλληλα, ήρθε η πρώτη μου εγκυμοσύνη, κάτι που με ώθησε να σκεφτώ ότι ίσως ήταν η κατάλληλη στιγμή να ξεκουραστώ και να το απολαύσω, ωστόσο δεν άντεχα να βρίσκομαι χωρίς project . Έψαχνα δημιουργική διέξοδο. Εκείνη την περίοδο, ο Γιώργος, σύζυγος και συνεργάτης μου, είχε ως 3D artist ξεκινήσει να συνεργάζεται με διαφημιστικές εταιρείες, σε μια εποχή που το 3D δεν είχε ακόμα καθιερωθεί ως εργαλείο στην παραγωγή των διαφημίσεων. Μου άρεσε το αντικείμενο, άλλωστε ασχολούμουν κι εγώ με το 3D για τις μελέτες μου. Είδα την επιχειρηματική δυναμική του στη διαφήμιση και την αλλαγή που θα ερχόταν, κι έτσι άδραξα την ευκαιρία.

Βρέθηκα, λοιπόν, σε έναν χώρο που αγάπησα πολύ, όπου μπόρεσα να συνεχίσω να δημιουργώ, να οργανώνω και να παράγω. Με κέρδισε η διαφήμιση και ο κόσμος της, ο οποίος δεν θα κρύψω ότι μου φαινόταν πάντοτε μαγικός. Όταν ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε αρκετά, έγινε σαφές ότι χρειαζόμασταν ο σύζυγός μου κι εγώ μια ομάδα. Έτσι, ιδρύθηκε η CGWorks το 2017».

Η δυσλεξία της λειτούργησε ως «καύσιμο» στη δουλειά της ως Managing Director της CGWorks

Αυτό που εξέλιξε τη Ζάνια Ηλιάδη, όπως μοιράζεται, δεν ήταν το γεγονός ότι πέρασε από πολλούς ρόλους, αλλά περισσότερο το ότι ήταν σε θέση να καταλάβει πώς αυτοί οι ρόλοι συνδέονται μεταξύ τους. «Το δικό μου προσόν και ταλέντο είναι η ικανότητα να αναγνωρίζω και να κατανοώ διαφορετικούς ρόλους και μετά να ενώνω τα κομμάτια, σαν να φτιάχνω ένα παζλ. Μπορεί να φαίνεται ότι κάνω πολλά διαφορετικά πράγματα και πολλές φορές πράγματι συμβαίνει αυτό. Ουσιαστικά, όμως, διακρίνω τη μεγάλη εικόνα και καταλαβαίνω άμεσα πώς χρειάζεται να συνδεθούν όλα τα επιμέρους κομμάτια ώστε να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Πιστεύω ότι αυτός ο τρόπος σκέψης συνδέεται πολύ με τη δυσλεξία μου. Κοινώς, ενορχηστρώνω. Και αυτή την ικανότητα συνεχίζω να εξελίσσω, ως Managing Director πλέον της CGWorks», υποστηρίζει.

Η ίδια υπογραμμίζει ότι μια γυναίκα δεν χρειάζεται να είναι «πολυεργαλείο». Σύμφωνα με την Ηλιάδη, «είτε είσαι άντρας είτε γυναίκα, η πολύπλευρη εμπειρία είναι πολύτιμη, αλλά δεν αποτελεί προϋπόθεση. Για εμένα έχει σημασία να αναγνωρίζουμε τις δυνατότητές μας, να δουλεύουμε πάνω σε αυτές και να συνεχίζουμε να μαθαίνουμε, διευρύνοντας τα όριά μας».

«Πίστεψα από νωρίς στην επιχειρηματική δυναμική του 3D»

Όταν ξεκινούσε η CGWorks, το 3D στην ελληνική διαφημιστική αγορά ήταν πολύ πιο εξειδικευμένο αντικείμενο. Ο σύζυγός της από νωρίς είχε καταλάβει πόσα μπορούσε να προσφέρει το 3D σε μια παραγωγή. «Εγώ έβλεπα ότι αυτές οι δυνατότητες απαντούσαν σε πραγματικές ανάγκες των πελατών και μπορούσαν να αλλάξουν τον τρόπο που παράγεται το διαφημιστικό υλικό», επισημαίνει η Ζάνια Ηλιάδη. «Τότε ήταν που πίστεψα και στην επιχειρηματική του δυναμική. Μπορεί το 3D να μην ήταν ακόμη mainstream, αλλά το ενδιαφέρον υπήρχε, και το βλέπαμε στην πράξη. Πρώτοι το εκτίμησαν οι art directors και οι creative directors των διαφημιστικών, γιατί προσέδιδε μεγαλύτερη ελευθερία στη φαντασία τους. Μπορούσαν, μέσω του 3D, να σκεφτούν εικόνες και σκηνές που μέχρι τότε ήταν πολύ δύσκολο ή πολύ ακριβό να υλοποιηθούν. Στη συνέχεια, τα brands άρχισαν να διακρίνουν τόσο την ευελιξία που τους προσέφερε, όσο και την αξία ενός υλικού που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ξανά. 

«Αυτό ήταν που μας έκανε να πιστέψουμε στο 3D: το ότι άνοιγε δημιουργικές δυνατότητες και έλυνε πρακτικά ζητήματα παραγωγής».

Η ίδια φέρνει ένα παράδειγμα που αφορά εταιρεία κρεβατιών και στρωμάτων: «Η τομή ενός στρώματος, με όλες τις στρώσεις των υλικών του, είναι δύσκολο να φωτογραφηθεί με τρόπο τέτοιον ώστε να παραμείνει η εικόνα καθαρή και ελκυστική. Με το 3D μπορεί κανείς να επιδείξει με ακρίβεια τη δομή του και ταυτόχρονα να παράγει μια προσεγμένη προϊοντική εικόνα. «Σκεφτείτε, επίσης, έναν κατάλογο με κρεβάτια σε διαφορετικούς χώρους -σε ένα σπίτι, σε ένα ξενοδοχείο στην πόλη, σε ένα νησί ή στο βουνό. Μια φωτογραφική παραγωγή θα απαιτούσε να κατασκευαστούν τα κρεβάτια σε διαφορετικά υφάσματα, να βρεθούν οι χώροι, να μεταφερθούν τα προϊόντα και να οργανωθούν οι λήψεις με όλο το συνεργείο. Κι αν κάτι δεν έβγαινε όπως το ήθελες, δεν ήταν καθόλου εύκολο να το αλλάξεις. Μάλιστα, στον επόμενο κατάλογο θα έπρεπε να οργανώσεις ξανά μια αντίστοιχη παραγωγή. Με τη χρήση 3D δημιουργούμε το ψηφιακό μοντέλο του κρεβατιού και μπορούμε να φτιάξουμε όσες παραλλαγές χρειάζεται ο πελάτης -μπορούμε να αλλάξουμε ύφασμα, χώρο, φωτισμό. Την επόμενη χρονιά έχουμε ήδη το προϊόν και δημιουργούμε ένα νέο περιβάλλον. Αργότερα, μπορούμε να το αξιοποιήσουμε σε animation ή σε έναν interactive 3D configurator, όπως αυτούς που έχουμε αναπτύξει για την Elite Strom. Ουσιαστικά, η επένδυση στο ψηφιακό προϊόν συνεχίζει να δίνει αξία και στις επόμενες χρήσεις του. Αυτό ήταν που μας έκανε να πιστέψουμε στο 3D: το ότι άνοιγε δημιουργικές δυνατότητες και ταυτόχρονα έλυνε πρακτικά ζητήματα παραγωγής.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμη και σήμερα, στην Ελλάδα, υπάρχουν brands που δεν το έχουν εντάξει συστηματικά στις παραγωγές τους. Οπότε, υπάρχουν ακόμη πολλές δυνατότητες να τους δείξουμε όλα όσα μπορούν να κάνουν με αυτό. Και αυτό είναι κάτι που εξακολουθεί να με ενθουσιάζει στη δουλειά μας: ότι πάντα υπάρχει ο επόμενος άνθρωπος στον οποίο μπορούμε να λύσουμε τα χέρια και να κάνουμε την καθημερινότητά του πιο εύκολη».

Σήμερα, ως Managing Director, ο ρόλος της Ζάνιας Ηλιάδη είναι φυσικά πολύ διαφορετικός από αυτόν που είχατε στα πρώτα χρόνια της CGWorks. Η ίδια εξηγεί ότι, όσο ήταν καθημερινά μέσα στα projects, η προσοχή της ήταν στραμμένη στο πώς θα παραχθεί σωστά το κάθε έργο. Η ομάδα ήταν μικρότερη και, πέρα από την οργάνωση της παραγωγής, αναλάμβανε κι άλλους ρόλους, ανάλογα με το τι χρειαζόταν κάθε φορά.

«Χρειάστηκε να αποδεχτώ ότι δεν μπορώ να έχω τον έλεγχο για τα πάντα»

«Όταν άρχισα να βγαίνω από αυτή τη θέση και να παρακολουθώ τα projects πιο επικουρικά, απέκτησα χώρο και χρόνο να δω την ευρύτερη εικόνα της CGWorks. Και εκεί ουσιαστικά άλλαξε η οπτική γωνία μου. Ο πελάτης έγινε η CGWorks και ξεκίνησα να αφουγκράζομαι τις δικές μας ανάγκες, τους δικούς μας στόχους. Έβλεπα πλέον πιο μακριά, αναγνώριζα ευκαιρίες και χάρασσα τη διαδρομή προς την κατεύθυνση που είναι περισσότερο επωφελής για εμάς -είτε αφορά συνεργασίες με νέους πελάτες είτε διεύρυνση υπαρχουσών συνεργασιών με επαγγελματίες. Για να γίνει αυτό, χρειάστηκε να αποδεχτώ ότι δεν μπορώ να έχω τον έλεγχο για τα πάντα. Έμαθα να δίνω χώρο στην ομάδα και τους συνεργάτες μας ώστε να αναλάβουν ευθύνες, ενώ εγώ τους παρείχα υποστήριξη και φρόντιζα να έχουν όσα χρειάζονται για την ευημερία της ομάδας: ομαλή συνεννόηση μεταξύ μας και με τους πελάτες, οργανωμένη ροή εργασιών και σεβασμό στο ωράριο.

«Όταν έχεις χτίσει μια εταιρεία από την αρχή, πιστεύεις ότι πρέπει να παρακολουθείς κάθε λεπτομέρεια - Η ανάπτυξη, όμως, απαιτεί εμπιστοσύνη»

Η μεγαλύτερη πρόκληση με την οποία ήρθε αντιμέτωπη όταν πέρασε από έναν περισσότερο operational/creative ρόλο σε έναν διοικητικό και ηγετικό ρόλο ήταν ότι έχασε εν μέρει τον δημιουργικό της ρόλο. «Έπρεπε να αποδεχθώ και να βρω τον τρόπο να δώσω χώρο στα νέα παιδιά που εργάζονται στο γραφείο. Χρειάστηκε να σταματήσω να νιώθω υπεύθυνη για όλα. Έμαθα να βοηθώ και τους άλλους να αναλαμβάνουν ευθύνες και έργο. Όταν έχεις χτίσει μια εταιρεία από την αρχή, είναι εύκολο να πιστέψεις ότι πρέπει να γνωρίζεις και να παρακολουθείς κάθε λεπτομέρεια, ανά πάσα στιγμή. Η ανάπτυξη, όμως, απαιτεί εμπιστοσύνη. Πρέπει να δώσεις χώρο στους συνεργάτες σου να σκεφτούν, να πάρουν πρωτοβουλίες, να δοκιμάσουν. Είναι αναμενόμενο να γίνουν και λάθη».

«Αν προσπάθησες και απέτυχες, συγχαρητήρια. Οι περισσότεροι δεν προσπαθούν καν»

Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει, έχει υψηλές απαιτήσεις, πρώτα από τον εαυτό της και έπειτα από τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεται. Δεν θεωρεί, ωστόσο, ότι ο φόβος της αποτυχίας τους εμποδίζει να δοκιμαστούν. «Συχνά λέω: 'Αν προσπάθησες και απέτυχες, συγχαρητήρια". Οι περισσότεροι δεν προσπαθούν καν». 

«Κι επειδή η δημιουργική συμμετοχή πάντα θα με αφορά και θα με αναζωογονεί, έχω κρατήσει ένα πελάτη για τον οποίο επιλέγω να συμμετέχω στο brainstorming της ομάδας. Έτσι, για να καλλιεργώ τη φαντασία μου! Παρακολουθώ, επίσης, πιο στενά τις μεγάλες παραγωγές», συμπληρώνει κατόπιν.

«Δημιουργήσαμε το Eberus ώστε να δώσουμε στους πελάτες την αυτονομία να χειρίζονται το ψηφιακό τους προϊόν χωρίς να έχουν απαραίτητα εξειδικευμένες γνώσεις»

Όσον αφορά τη δημιουργία της Eberus, μιας καινοτόμου cloud πλατφόρμας 3D απεικόνισης και διαχείρισης οπτικού περιεχομένου, αυτή αποτέλεσε ένα ακόμη βήμα πέρα από τις υπηρεσίες της CGWorks, προς την ανάπτυξη ενός technology product. «Για εμάς, το Eberus ήταν ουσιαστικά η εξέλιξη των υπηρεσιών που ήδη προσφέραμε», αναφέρει η Ηλιάδη .«Μέχρι τότε, όμως, όλα περνούσαν μέσα από εμάς που ασχολούμαστε με το 3D, γιατί χρειαζόταν να έχεις εξειδικευμένες γνώσεις και προγράμματα ώστε να αξιοποιήσεις ένα 3D μοντέλο. Σκεφτήκαμε, λοιπόν: γιατί να μην μπορεί ο πελάτης ή η διαφημιστική του να χειρίζεται το ψηφιακό του προϊόν χωρίς να χρειάζεται αυτές τις γνώσεις; Έτσι δημιουργήσαμε το Eberus, για να δώσουμε στους πελάτες και τις διαφημιστές αυτή την αυτονομία. Το συγκεκριμένο βήμα άλλαξε και την ίδια την CGWorks. Μέσα από το Eberus δημιουργήθηκε το digital department μας, που στη συνέχεια άνοιξε τον δρόμο για 3D configurators, interactive games, εφαρμογές και ιστοσελίδες. Όπως καταλαβαίνετε, η αξία του για εμάς ήταν πολύ ευρύτερη από το ίδιο το software. Εμένα προσωπικά μου δίδαξε ότι είναι πολύ διαφορετικό να στήνεις ένα startup από το να αναπτύσσεις μια επιχείρηση που "μεγάλωσε" μαζί σου. To Eberus με έβγαλε και προσωπικά μπροστά στον κόσμο. Μέσα από αυτή τη διαδρομή ήρθε και η διάκριση επιχειρηματικότητας για την οποία είμαι περήφανη, στο 2ο Athens Business Women Forum».

«Από τα πρώτα εργασιακά μου βήματα δεν άφηνα τους άλλους να καθορίσουν την αξία μου»

«Φυσικά και έχουν υπάρξει φορές που ένιωσα ότι το φύλο μου λειτουργούσε ανασταλτικά στο να με ακούσει ο άνθρωπος που είχα απέναντί μου. Έπρεπε να βρω έξυπνους τρόπους για να κερδίσω την προσοχή του και να ακούσει σε βάθος όσα είχα να πω. Από τα πρώτα εργασιακά μου βήματα, όμως, δεν άφηνα τους άλλους να καθορίσουν την αξία μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι αγνοώ τις ανισότητες ή τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν άλλες γυναίκες. Πάντως, ούτε τη μητρότητα τη θεωρώ εμπόδιο. Προφανώς και υπήρχαν χρονιές που έγινα... λάστιχο ανάμεσα στα παιδιά και στην επιχείρηση, κυρίως επειδή είχα πολύ υψηλές απαιτήσεις και από τους δύο ρόλους. Σε αυτό, βέβαια, βοηθά σημαντικά το ότι έχω ως συνεργάτη και σύντροφο στη ζωή έναν υπέροχο άνθρωπο. Μοιραζόμαστε τις υποχρεώσεις και βρίσκουμε τις ισορροπίες μας ανάμεσα στην οικογένεια και στη δουλειά. Θεωρώ σημαντικό να το αναγνωρίζω αυτό, καθώς μόνη μου δεν θα κατάφερνα να φέρω εις πέρας όσα καταφέρνω τώρα. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι έχω νιώσει περισσότερη αμφισβήτηση από άλλες γυναίκες -υψηλόβαθμα στελέχη- και όχι τόσο από άντρες. Εν τέλει, κάποιες από αυτές τις γυναίκες έγιναν αργότερα σημαντικοί επαγγελματικοί μου σύμμαχοι!» επισημαίνει η ίδια.

«Στη νεότερη Ζάνια θα έδινα αυτή τη βασική συμβουλή: να μη φοβάται τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει, καθώς αυτές είναι που χτίζουν τα θεμέλια της γυναίκας που θα γίνει», αναφέρει καταληκτικά, κλείνοντας τη συνέντευξη με μια τρυφερή και συγχρόνως ενδυναμωτική προτροπή, που "μιλά" στις γυναίκες συνολικά.