Δεν είναι ο τουρισμός το πρόβλημα. Η στάση μας είναι

Γιατί η αυθεντικότητα δεν είναι λέξη. Δεν είναι τίτλος και δεν είναι “concept”. Δεν είναι κάτι που γράφεις για να φαίνεται ωραίο. Είναι κάτι που κάνεις. Είναι το πώς λειτουργείς κάθε μέρα, στις λεπτομέρειες που δεν φαίνονται. 

Είναι το αν αυτό που πουλάς το πιστεύεις πραγματικά.Και εδώ ξεκινάει το πρόβλημα.Δεν είναι ότι υπάρχει μετριότητα. Υπήρχε πάντα. Απλά πλέον την έχουμε αποδεχτεί. Το μέτριο έγινε “οκ”, το καλό έγινε “ακριβό” και το πολύ καλό έγινε “υπερβολή”. 

Έχουμε μάθει να δουλεύουμε στο περίπου. Να δίνουμε τα βασικά και να περιμένουμε τα μέγιστα. Να κοιτάμε τι κάνει ο άλλος και να το αντιγράφουμε λίγο καλύτερα ή λίγο πιο φθηνά.

Έτσι όμως όλα αρχίζουν να μοιάζουν μεταξύ τους. Αν δει κανείς σήμερα δέκα καταλύματα, τα περισσότερα θα πουν τα ίδια πράγματα. Ίδια αισθητική, ίδιες λέξεις, ίδιες υποσχέσεις. Όλοι μιλούν για κάτι “μοναδικό”, αλλά τελικά η εικόνα είναι σχεδόν ίδια παντού. Η αυθεντικότητα έχει γίνει κάτι σαν template.Και αυτό δεν είναι απλώς θέμα αισθητικής. Είναι θέμα ουσίας.

Όταν δεν ξεχωρίζεις, δεν σε επιλέγουν για αυτό που είσαι. Σε επιλέγουν για την τιμή. Και από εκεί ξεκινάει μια πορεία προς τα κάτω. Λίγο χαμηλότερη τιμή για να κλείσει η κράτηση, λίγο λιγότερη ποιότητα για να βγουν τα νούμερα, λίγη περισσότερη προχειρότητα γιατί “δεν πειράζει”. Πειράζει. Γιατί ο πελάτης καταλαβαίνει.

Έχει ταξιδέψει, έχει δει και συγκρίνει. Μπορεί να μην το πει εκείνη τη στιγμή, αλλά ξεχωρίζει πότε κάτι είναι αληθινό και πότε είναι στημένο. Πότε υπάρχει φροντίδα και πότε απλώς γίνεται “η δουλειά”.

Και στο τέλος αυτό είναι που μένει. Όχι η φωτογραφία, όχι το κείμενο, αλλά η αίσθηση που του άφησες.Η αλήθεια είναι απλή. Δεν θα μας ρίξει ο ανταγωνισμός από έξω. Θα μας ρίξει αυτό που ανεχόμαστε μέσα. Γιατί σε άλλες χώρες επενδύουν στη λεπτομέρεια και χτίζουν προϊόν. Δεν στηρίζονται μόνο στην εικόνα. Εδώ, πολλές φορές, μένουμε στην εικόνα και θεωρούμε ότι αρκεί. Όμως η εικόνα φέρνει τον πελάτη μία φορά. Η εμπειρία τον φέρνει ξανά. Το ζητούμενο δεν είναι να είναι όλα τέλεια. Το ζητούμενο είναι να είναι ξεκάθαρα. Να ξέρεις τι είσαι και τι δεν είσαι. Να μην προσπαθείς να τα κάνεις όλα για όλους. Να έχεις ταυτότητα. 

Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι δεν θα σε επιλέξουν. Και αυτό είναι φυσιολογικό. Γιατί αυτοί που θα σε επιλέξουν, θα το κάνουν συνειδητά. Δεν θα έρθουν απλώς για να μείνουν, αλλά για να ζήσουν κάτι συγκεκριμένο. Και αυτό είναι που δημιουργεί αξία. Ο τουρισμός στην Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα ζήτησης. Έχει πρόβλημα στάσης. Και αν δεν αλλάξει αυτό, όσα κι αν λέμε για εμπειρία και αυθεντικότητα, θα μένουν απλώς λέξεις.