«Μακροπρόθεσμη ευχή και βραχυπρόθεσμη κατάρα» για τις οικονομίες η μείωση του χρέους

Tον τελευταίο μήνα, φαίνεται ότι η πολιτική και ακαδημαϊκή κοινότητα χωρίστηκε στα δύο σχετικά με τη χρησιμότητα της μείωσης του χρέους στη δεδομένη χρονική συγκυρία των μεγάλων δημοσιονομικών κινδύνων.  

Η κυβέρνηση, σκεπτόμενη σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα, θεώρησε σωστό να χρησιμοποιήσει το μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα προκειμένου να μειώσει το χρέος αντί να το δώσει για δαπάνες της Κεντρικής Κυβέρνησης. Σύμφωνα με το βασικό σκεπτικό, μια σημαντική μείωση του χρέους θα περάσει στις αγορές το μήνυμα της δημοσιονομικής σταθερότητας και σωφροσύνης, με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθεί μέσα στον Σεπτέμβριο μία καλή αναβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας.  Η πιστοληπτική αναβάθμιση θα βοηθήσει σε δεύτερο χρόνο, στον δανεισμό με καλύτερους ακόμη όρους για την οικονομία και τις επιχειρήσεις (εταιρικά ομόλογα). 

Ταυτόχρονα, με την αναβάθμιση της οικονομίας, θα αναβαθμιστούν και οι ελληνικές τράπεζες προς όφελος των βασικών -και μη- μετόχων τους. Έτσι, θα συνεχιστούν οι χρηματιστηριακές ροές κεφαλαίων προς τον κλάδο.   

Ένα από τα αρνητικά της άμεσης μείωσης του χρέους είναι ότι, θα στερηθεί η ελληνική οικονομία, σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα από κεφάλαια δημοσίων δαπανών. Όμως, η οικονομία της χώρας έχει μεταχρονολογήσει και οριοθετήσει τις επόμενες επενδυτικές δαπάνες σε ορίζοντα έως το 2030.  Άρα, το τι θα ξοδευτεί είναι προγραμματισμένο. Επίσης, η κυβέρνηση θεώρησε ότι το τέλος του γ’ τριμήνου θα ενσωματώνει επιπρόσθετα τις αύξηση των εσόδων από τον τουρισμό και τις μεταφορές, τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αύξηση των πλεονασμάτων και στην μείωση των χρεών. 

Πάνω σ’ αυτά τα δεδομένα, η ελληνική κυβέρνηση προτίμησε να θυσιάσει το βραχυπρόθεσμο κόστος για να πετύχει μεσομακροπρόθεσμη απόδοση, που θα θωρακίσει τη ελληνική οικονομία για πάνω από μια δεκαετία. 

Το ζητούμενο είναι ότι, σε μια περίοδο που η μείωση της κατανάλωσης έχει ξεκινήσει να δημιουργεί προβλήματα τόσο στο Λιανικό Εμπόριο όσο και στον εγχώριο τουρισμό, ίσως θα έπρεπε η διαδικασία μείωσης χρέους να συμβεί σταδιακά και με χαμηλότερους ρυθμούς.  Οι επενδυτές στο χρέος μπορούν να περιμένουν, ενώ οι μικροί ελεύθεροι επαγγελματίες βρίσκονται σε οριακά επίπεδα  επιβίωσης -και αυτό θα πρέπει να το υπολογίσει η κυβέρνηση, και μάλιστα με μια περίοδο που οδεύουμε προς εκλογές.