epixeiro
Τροχιοδείκτης

Στις μικρές ελληνικές επιχειρήσεις φαίνεται το μεγάλο επενδυτικό κενό στην τεχνολογία το οποίο ευθύνεται για τη χαμηλή παραγωγικότητα

Το τεχνολογικό επενδυτικό κενό φέρνει μείωση της παραγωγικότητας

Κοινοποιήστε

Σχολιάστε

Διαβάζεται σε 2 λεπτά

Στις μικρές ελληνικές επιχειρήσεις φαίνεται το μεγάλο επενδυτικό κενό στην τεχνολογία το οποίο ευθύνεται για τη χαμηλή παραγωγικότητα

Το τεχνολογικό επενδυτικό κενό στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα συγκριτικά και με τις μεγάλες και με τις αντίστοιχες μικρομεσαίες στο εξωτερικό είναι τεράστιο.

Ποσοτική και ποιοτική διαφοροποίηση με την Ευρώπη 

Οι αριθμοί που δίνουν οι διάφορες έρευνες οργανισμών δεν απεικονίζουν την αλήθεια γιατί αφορούν μόνο αριθμούς. Επί της ουσίας υπάρχει και ποιοτική τεχνολογική καθυστέρηση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.  Για παράδειγμα, οι αλλαγές στο software και στο hardware των μικρών επιχειρήσεων γίνεται όταν η κατάσταση φτάσει στο «μη περαιτέρω», δηλαδή όταν... κρασάρουν τα συστήματα. Εν έτει 2026, υπάρχουν μικρές επιχειρήσεις στην Ελλάδα που δουλεύουν με «σπασμένο» –για λόγους οικονομίας– λογισμικό και με λογισμικό 2006, δηλαδή 20 χρόνια παλαιότερο από τα τρέχοντα. 

Σε ό,τι αφορά  μηχανολογικές εφαρμογές, οι μικρές ελληνικές επιχειρήσεις –ανάλογα με τον κλάδο– υστερούν πάνω από 15 χρόνια σε σχέση με τις αντίστοιχες εφαρμογές των κρατών της Ε.Ε όπως η Ολλανδία, η Αυστρία, η Πορτογαλία, το Βέλγιο (κράτη που έχουν παρεμφερή πληθυσμό με την Ελλάδα). Υπό αυτές τις συνθήκες είναι αναμενόμενο και η παραγωγικότητα των ελληνικών μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων να υπολείπεται αυτής των κρατών που επενδ΄θουν ταχύτερα στην τεχνολογία.   

Ακομη χαμηλότερα στην τεχνολογία ΑΙ 

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ, υπάρχει μια «Ελλάδα των δύο ταχυτήτων». Οι μεγάλες επιχειρήσεις υιοθετούν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης πολύ πιο γρήγορα, ενώ μόνο το 7% των μικρών εταιρειών αξιοποιεί την ΑΙ. Όμως και στις μεγάλες επιχειρήσεις, οι εφαρμογές του ΑΙ περιορίζονται σε ορισμένα συγκεκριμένα προγράμματα και προιόντα και δεν έχουν περάσει ακόμη στις μεγάλες εφαρμογες. 

Η κυβερνοασφάλεια και η προστασία των πληροφοριακών συστημάτων αποτελούν τον κυριότερο λόγο χρήσης της AI από τις ελληνικές επιχειρήσεις (περίπου 20% στις μεγάλες εταιρείες), ακολουθούμενα από την οργάνωση του μάνατζμεντ (13%) και τη βελτίωση του μάρκετινγκ και των πωλήσεων (12%)

Yστέρηση στην Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D) 

Η υστέρηση στο R&D (Έρευνα και Ανάπτυξη – Research & Development) αναφέρεται στη χαμηλή επένδυση πόρων, κεφαλαίων και ανθρώπινου δυναμικού σε ερευνητικές και καινοτόμες δραστηριότητες, σε σύγκριση με τον διεθνή ή ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται έντονα τόσο στην Ελλάδα όσο και συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση έναντι ανταγωνιστών όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Νότια Κορέα.

Βασικές αιτίες της υστέρησης

  • Χαμηλή συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες, το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών R&D προέρχεται από ιδιωτικές επιχειρήσεις, ενώ σε χώρες με υστέρηση το βάρος πέφτει κυρίως στη δημόσια χρηματοδότηση. Όταν οι μικρές επιχειρήσεις έχουν ανελαστικές δαπάνες και επηρεάζονται απ΄ τα αυξημένα κόστη λειτουργίας , δεν μπορουν να βρουν ούτε κεφάλαια ούτε δομές για να προχωρήσουν το R&D. Οπότε περιμένουν να αγορασουν ή να αντιγράψουν τα μοντέλα από το εξωτερικό. 
  • Δομή της οικονομίας και μέγεθος επιχειρήσεων. Η κυριαρχία πολύ μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε παραδοσιακούς κλάδους (όπως ο τουρισμός, το εμπόριο και η εστίαση) περιορίζει την ικανότητα και την ανάγκη για μακροπρόθεσμες επενδύσεις στην έρευνα.
  • Δυσκολία πρόσβασης σε χρηματοδότηση. Η έλλειψη επαρκών κεφαλαίων υψηλού ρίσκου (Venture Capital) και η δυσκολία των νεοφυών επιχειρήσεων να κλιμακωθούν (scale-up) οδηγούν συχνά στη μεταφορά της καινοτομίας στο εξωτερικό.
  • Διαρροή εγκεφάλων (Brain Drain). Η έλλειψη ελκυστικών ερευνητικών θέσεων και ανταγωνιστικών αμοιβών ωθεί εξειδικευμένους επιστήμονες και ερευνητές να αναζητήσουν εργασία σε χώρες με ισχυρότερα οικοσυστήματα καινοτομίας.
  • Ασθενής σύνδεση πανεπιστημίων και αγοράς. Η ερευνητική παραγωγή στα ακαδημαϊκά ιδρύματα συχνά παραμένει σε θεωρητικό επίπεδο, χωρίς μηχανισμούς εμπορικής αξιοποίησης και μεταφοράς τεχνογνωσίας στις επιχειρήσεις.

Μόλις στο 1-1,5% του εταιρικού προυπολογισμού πάει σε τεχνολογικές δαπάνες ή σε R&D 

Υπολογίζεται ότι περίπου το 1% του επιχειρηματικού προυϋπολογισμού διοχετεύεται σε Έρευνα και Ανάπτυξη. Εάν ο εταιρικός προϋπολογισμός μία μικρής επιχείρησης δεν ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ, το 1% είναι περίπου 10.000 ευρώ. Όπως γίνεται αντιληπτό, ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να επενδύσει σε R&D , αλλά και οι τεχνολογικές δαπάνες (πχ αγορές νέου λογισμικού ή νέων υπολογιστών) γίνεται «με το ‘σταγονόμετρο». Στα ευρωπαϊκά κράτη, το ποσοστό για τεχνολογικές επενδύσεις φτάνει στο 10% του προϋπολογισμού και με προϋπολογισμούς της τάξης των 50 εκατ. ευρώ (για μικρές επιχειρήσεις) έχουν κονδύλια της τάξης των 500.000 ευρώ για ετήσιες τεχνολογικές επενδύσεις.  Με 500 χιλ. ευρώ μπορεί να φτιάξουν Τμήματα R&D και να αγοράσουν προηγμένη τεχνολογία ή να τη δουλέψουν outsourcing.