Ο Απρίλιος έχει μια παράξενη ιδιότητα. Μέσα σε δύο εβδομάδες, μετατρέπει επιχειρήσεις που τον περασμένο Δεκέμβριο γιόρταζαν μια καλή χρονιά σε επιχειρήσεις που υπολογίζουν ποιον προμηθευτή θα καθυστερήσουν για να βγάλουν τη μισθοδοσία του Μαΐου.

Ο Έλληνας επιχειρηματίας έχει μάθει να εμπιστεύεται το ένστικτό του. Είναι η ικανότητα που τον έβγαλε από το μηδέν, τον βοήθησε να περάσει μέσα από κρίσεις, να ανοίξει το πρώτο υποκατάστημα, να πάρει το ρίσκο που κανείς λογιστής δεν θα ενέκρινε. Το «επιχειρηματικό δαιμόνιο» δουλεύει. Μέχρι ενός σημείου.

Έχεις χτίσει μια επιχείρηση από το μηδέν. Έχεις περάσει κρίσεις, πανδημία, ενεργειακές αυξήσεις, πληθωρισμό. Έχεις επιβιώσει όταν άλλοι έκλεισαν. Και σήμερα, με τζίρο που περνάει τα 500.000€ ή το 1.000.000€, η επιχείρησή σου είναι ζωντανή και αναπτύσσεται. Αυτό είναι κάτι αξιέπαινο!

Κλείνει το πρώτο τρίμηνο του 2026 και για κάποιες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, οι ενδείξεις είναι ενθαρρυντικές: ο τζίρος αυξάνεται και έρχονται ολοένα και περισσότεροι πελάτες.

«Ανεβήκαμε 15% σε σχέση με πέρσι.» «Κάναμε τον καλύτερο Ιανουάριο στην ιστορία μας.» «Πήραμε δύο μεγάλους πελάτες που μας ανεβάζουν σημαντικά.»

Είναι αργά το βράδυ. Η μέρα τελείωσε, η οικογένεια κοιμάται, στο σπίτι επικρατεί ησυχία. Και εσείς είστε ξύπνιοι - με το μυαλό να τρέχει σε αριθμούς, σε υποχρεώσεις, σε «τι θα γίνει αν». Σε μια πληρωμή που έρχεται. Σε έναν πελάτη που καθυστερεί. Σε μια απόφαση που πρέπει να πάρετε και δεν ξέρετε αν είναι η σωστή.

Ο ιδιοκτήτης έχει χτίσει κάτι αξιόλογο. Ο τζίρος ανέβηκε από 800 χιλιάδες σε 2 εκατομμύρια τα τελευταία χρόνια. Η ομάδα μεγάλωσε. Οι πελάτες είναι περισσότεροι και με μεγαλύτερες απαιτήσεις. Η επιχείρηση έχει πλέον υπόσταση, δομή, υποχρεώσεις.

Δεν είναι κριτική. Είναι μια παρατήρηση που αφορά την συντριπτική πλειοψηφία των ιδιοκτητών μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην Ελλάδα.

Όταν ένας πωλητής «κλείνει» δουλειά, η αντίδραση είναι θετική. Νέο συμβόλαιο, νέος πελάτης, αύξηση τζίρου. Επιτυχία.