Μιλήσαμε με την Κλαίρη για το CHNOPS στο Κουκάκι και την πολιτιστική διάσταση της τροφής

Είτε δουλεύει με ένα μουσείο, είτε με έναν οργανισμό, είτε με μια ομάδα παιδιών, το
ζητούμενο για εκείνη παραμένει το ίδιο. Να δημιουργεί χώρους όπου οι άνθρωποι συναντιούνται με τον πολιτισμό αλλά και μεταξύ τους, όχι θεωρητικά, μα με όλες τους τις αισθήσεις.

Η γεύση ως μια παγκόσμια γλώσσα που μας ενώνει

Επιμελείται λοιπόν εμπειρίες που χτίζουν συνδέσεις και χρησιμοποιεί τη γεύση ως γλώσσα για να μιλήσει για την ταυτότητα, το παρελθόν και το μέλλον μας. Η ίδια σε μια προσωπική κυκλική αφήγηση ξεκίνησε στην σχολή Καλών Τεχνών του Ναυπλίου, σπούδασε και εργάστηκε για δέκα ολόκληρα χρόνια στο Λονδίνο, ύστερα στη Γερμανία και προσφάτως επέστρεψε  στη Λάρισα, απ’ όπου κατάγεται.

Στη διαδρομή της πέρασε από τα μουσεία, το θέατρο, τη μόδα, τα εστιατόρια και έφτασε τελικά στην έρευνα πάνω στην επιτέλεση και τη άυλη πολιτιστική κληρονομιά της τροφής. Κάθε φορά που όμως άλλαζε κατεύθυνση, συνειδητοποιούσε ότι στην πραγματικότητα δεν άλλαζε δρόμο, απλώς έψαχε νέους τρόπους να καταλάβει πώς δημιουργείται μια πολιτιστική εμπειρία και πώς αυτή μπορεί να μας μεταμορφώσει.

Η σχέση της με τη γαστρονομία δεν ξεκίνησε από την κουζίνα, αλλά από την ιστορία. Από τη βαθιά επιθυμία της να δει πώς ένα πιάτο, μια γεύση ή ένα προϊόν κουβαλά μνήμη, ταυτότητα, κοινωνικές καταβολές και πολιτισμικούς κώδικες.

Σήμερα, εργάζεται ως σχεδιάστρια εμπειριών στις οποίες το φαγητό γίνεται αφορμή για διάλογο, για παιχνίδι, για συγκίνηση, για να έρθουμε λίγο πιο κοντά. Και όταν δουλεύει με ένα υλικό, ένα τυρί, ένα γλυκό, μια πρώτη ύλη, μια συνταγή δεν την ενδιαφέρει μόνο η γεύση, αλλά η πολιτισμική του διαδρομή: από πού έρχεται, ποιοι το δημιούργησαν, πώς το χρησιμοποίησαν, πώς άλλαξε μέσα στον χρόνο και τι σημαίνει σήμερα για τους ανθρώπους που το μοιράζονται στο τραπέζι και κυρίως όλη αυτή του ιστορία τι μπορεί να συμβολίζει σήμερα.

Όταν σχεδιάζει μια εμπειρία, προσπαθεί να μεταφράσει το πολιτισμικό βάθος σε κάτι βιωματικό σε μια σύνδεση με τρόπο άμεσο, ανθρώπινο και αληθινό. Βλέπει τη γαστρονομία αν μια πολιτισμική γλώσσα, και δουλεύει για να την κάνει εμπειρία, να δείξει ότι κάθε τι που τρώμε κουβαλά κάτι από εμάς και ταυτόχρονα μας ενώνει.

Το CHNOPS, το FETAVERSE  και η ρετσίνα

Από το 2020 μαζί με τον σύντροφο της έχουν ιδρύσει την Qualia Experiences, μια δημιουργική συλλογικότητα με στόχο την έρευνα, τη δημιουργία και την επιμέλεια εμπειριών σχετικά με την πολιτιστική κληρονομιά και ιστορία και το 2025 με την ομάδα του ομίλου εστίασης GRATH έστησαν το CHNOPS Flavouring Curiosity, ένα χώρο γαστρονομικών εμπειριών και εκδηλώσεων.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της δουλειάς της είναι το FETAVERSE, το οποίο έλαβε φέτος χρηματοδότηση από το Υπουργείο Πολιτισμού, μια εμπειρία που σχεδίασαν και εξελίσσουν συνεχώς με την Αγλαϊα Νάκα, γύρω από τη φέτα, ίσως το πιο εμβληματικό ελληνικό προϊόν, αλλά κι ένα από τα πιο «φορτισμένα» πολιτισμικά σύμβολα.

Στο FETAVERSE, η φέτα γίνεται αφορμή για ένα ταξίδι στον χρόνο: από τον Πολύφημο και τις πρώιμες τεχνικές τυροκόμησης μέχρι το Βυζάντιο, την οθωμανική περίοδο, την εθνική αφήγηση της νεότερης Ελλάδας τη μεγάλη δικαστική μάχη για την κατοχύρωση της φέτας ως ΠΟΠ και σήμερα τις τεράστιες πολιτικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές απειλές που την πλαισιώνουν.

Μέσα από γεύσεις, αντικείμενα και αφήγηση, οι συμμετέχοντες καλούνται να διερευνήσουν έννοιες όπως ταυτότητα, κληρονομιά, ιδιοκτησία, πολιτισμική μνήμη. Να αναρωτηθούν «τι θα ήταν η Ελλάδα χωρίς φέτα;». 

Στην ουσία, το FETAVERSE δεν είναι ούτε παρουσίαση ενός προϊόντος ούτε γευσιγνωσία. Είναι ένας καθρέφτης, η ιστορία της φέτας γίνεται τρόπος να μιλήσουμε για το πώς ορίζουμε το «εμείς», τι σημαίνει να προστατεύεις ένα προϊόν - και άρα μια ταυτότητα- και πώς ένα τόσο απλό τρόφιμο μπορεί να μετατραπεί σε πολιτισμικό και πολιτικό αντικείμενο. Είναι μια εμπειρία γεύσης, αλλά ταυτόχρονα μια άσκηση αναστοχασμού πάνω στο ποιοι είμαστε.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εμπειρία που δημιουργεί γύρω από τη ρετσίνα. Το πιο παρεξηγημένο ελληνικό κρασί, που σήμερα επανατοποθετείται ως ένα αυθεντικό, premium προϊόν. 

Στο wine & food pairing που έχουν δημιουργήσει, μας ταξιδεύουν από την αρχαία ρητίνη μέχρι τα σύγχρονα οινοποιεία, και μας καλουν να σκεφτούμε —μέσα από τη γεύση— έννοιες όπως παρεξήγηση, εξέλιξη, επανεφεύρεση, ταυτότητα. Στην πραγματικότητα, είναι μια εμπειρία που λειτουργεί συμβολικά: η ιστορία της ρετσίνας γίνεται αφορμή για να αντιληφθούμε για το πώς αλλάζει μια αφήγηση, πώς ένα προϊόν εξελίσσεται, και πώς μια κουλτούρα μπορεί να ξαναδιαβάσει τον εαυτό της.

CHNOPS: Ένα εργαστήριο γεύσης, πολιτισμού και συναντήσεων

Το CHNOPS Flavouring Curiosity είναι ο concept χώρος του catering Alchemy of Flavours στο Κουκάκι, ένας χώρος που επιμελήθηκε η Κλέρυ ειδικά για να φιλοξενεί εμπειρίες που καλλιεργούν σύνδεση μέσα από τη γαστρονομία, το θέατρο και τον πολιτισμό.

Ξεκίνησε ως ιδέα στα τέλη του 2024 και εξελίχθηκε μέσα στο 2025 σε έναν χώρο όπου κάθε στοιχείο, από το σκηνικό μέχρι το μενού, υπηρετεί μια αφήγηση. Το concept βασίζεται στα αρχικά των βασικών στοιχείων της ζωής (Carbon, Hydrogen, Nitrogen, Oxygen, Phosphorus, Sulfur). Με βάση αυτά τα στοιχεία που συνθέτουν τον κόσμο μας, για την ομάδα τους η περιέργεια είναι το έβδομο.

Με αυτή τη λογική, το CHNOPS λειτουργεί σαν ένα εργαστήριο γεύσης και πολιτισμού,
ένας τόπος συνάντησης όπου οι άνθρωποι μαθαίνουν, δοκιμάζουν, και συνδέονται. Μέσα από γαστρονομικές εμπειρίες για παιδιά και ενήλικες, εταιρικές βιωματικές δράσεις που ενδυναμώνουν τη σύνδεση και τη συνεργασία και προσεκτικά επιμελημένα γεύματα.

Από εργαστήρια μαγειρικής, wine tastings, μέχρι τα gastro parties με άφθονο εποχικό φαγητό, επιλεγμένα κρασιά και ωραίες μουσικές και το Bite Club, ένα παιχνίδι μυστηρίου στο οποίο πρέπει να λύσεις ένα μυστήριο με οδηγό το μενού οι επιλογές μας στο CHNOPS είναι πολυποίκιλες και συνδιαμορφώνουν “creative playground” για ομάδες που θέλουν να ζήσουν κάτι αυθεντικό, δημιουργικό και βαθιά ανθρώπινο.

Παράλληλα, η νέα χρονιά τη βρίσκει να επεκτείνει την ομάδα της με ανθρώπους από το εξωτερικό και να φιλοδοξεί κάτι πολύ απλό: Να συνεχίσει να χτίζει τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι μπορούν να συναντιούνται μέσα από την τροφή και τον πολιτισμό αλλά και να βγαίνουν από αυτές τις εμπειρίες πιο ανάλαφροι. Αυτό είναι που εύχεται για το 2026: Περισσότερες συναντήσεις, περισσότερη περιέργεια, περισσότερη ουσία.