Αναζητώντας το πολύκροτο «Quiet Luxury» στη γαστρονομία: Τι θα φάμε το 2026;

Και από την άλλη το vegan κίνημα που έμοιαζε ασταμάτητο και πλέον δείχνει σοβαρά σημάδια κόπωσης έως και burnout βγαίνοντας σταδιακά από τα μενού των εστιατορίων σε παγκόσμιο επίπεδο, μπορούμε -μεταξύ μας- να παραδεχτούμε, ότι όπως και τις προηγούμενες χρονιές, έτσι και αυτή που μόλις μας πέρασε, κάπου χαθήκαμε.

Τα άρθρα για τις τάσεις του φαγητού, καλή ώρα, κάθε χρονιά πάνε και έρχονται, αν και φέτος δείχνουν να συνοψίζονται σε δύο λέξεις: «Quiet Luxury» λοιπόν, ό,τι και αν σημαίνει αυτό για τον καθένα, αν και για εμάς θα συνδέεται πάντα με την ισορροπία και το μέτρο ανάμεσα σε δύο άκρα, ας πούμε στην ατέρμονη εμμονή να καταναλώνουμε κρέας αλλά και την απόλυτη χορτοφαγία, και θα συνδέεται με το συνδυασμό δύο πολύ πιο διαχρονικών λέξεων που ακούνε στο «μεσογειακή διατροφή».

Σε κάθε περίπτωση, χωρίς περαιτέρω σκέψεις και λέξεις που προσπαθούν να μπουν σε  σειρά, αυτές φαίνεται να είναι, για την ώρα, οι τάσεις του φαγητού για το 2026.

Οι τάσεις στο φαγητό για το 2026

Με την τρέλα του πειραματισμού παραχωρεί τη θέση της στην ποιότητα, την αξιοπιστία και τις μικρές, ουσιαστικές δόσεις απόλαυσης στη χρονιά της «ήσυχης πολυτέλειας» (Quiet Luxury) το φαγητό δεν χρειάζεται να φωνάζει για να δείξει την αξία του.

Grandmacore και "Nonna-stalgia": Η “φανταστική” γιαγιά από το χωριό

Η τάση του Grandmacore (ή "nonna-stalgia") είναι εδώ με μια δόση νοσταλγίας. Αναζητούμε το προζυμένιο ψωμί που αργεί να φτιαχτεί, τα αποξηραμένα σύκα και τα τουρσιά που θα έφτιαχνε μια  “φανταστική” γιαγιά σε ένα χωριό της Ηπείρου. Τρώμε λάχανο τουρσί και παστά όχι γιατί είναι "vintage", αλλά γιατί ο οργανισμός μας ζητάει προβιοτικά και η ψυχή μας... ηρεμία. Ο καταναλωτής του 2026 προτιμά «αληθινές» τροφές που σέβονται το σώμα του παρά συμπληρώματα σε κάψουλες.

Το Ξύδι είναι (σχεδόν) το νέο Ελαιόλαδο 

Το ξύδι φαίνεται να κερδίζει έδαφος ως το συστατικό της χρονιάς. Αλλά όχι ένα απλό ξύδι για τη χωριάτικη μας σαλάτα. Κάνουμε λόγο για εκλεπτυσμένα ξύδια από φρούτα, παλαιωμένα βαλσάμικα και "shrubs", αναψυκτικά δηλαδή με βάση το ξύδι. Θα το δούμε να ψεκάζεται πάνω από αλμυρά cookies ή να δίνει χαρακτήρα σε non-alcoholic cocktails, αντικαθιστώντας τη ζάχαρη με οξύτητα.

Υφές χειροπιαστές που αντιστέκονται χωρίς να ακούγονται 

Το TikTok και τα τελευταία επεισόδια του Chef's Table μας ζαλισαν με το «τραγανό» #CrunchTok, αλλά το 2026 ανήκει στο Chewy. Οι ειδικοί λένε ότι θα αναζητήσουμε υφές που «αντιστέκονται», από τα ιαπωνικά mochi μέχρι τα δικά μας μαστιχωτά τσουρέκια και τα bao buns. Η υφή είναι πλέον ο τρίτος πόλος δίπλα στη γεύση και τη διατροφή. Αν δεν είναι μαστιχωτό, δεν θα ναι trend.

Kitchen Couture: Τα ράφια μας ως Gallery

Το Dopamine Décor μετακομίζει στην κουζίνα. Αν η κονσέρβα με τον τόνο έχει design που θυμίζει Τσαρούχη ή το μπουκάλι του ελαιολάδου είναι χειροποίητο κεραμικό, τα αφήνεις στην πιο κοινή θέα. Το φαγητό, η συσκευασία, το περιτύλιγμα και τα σκεύη του γίνονται κομμάτι της προσωπικής μας αισθητικής και το ράφι της κουζίνας μας η προσωπική μας γαστρονομική gallery.

Aquatic Greens & Moon Milk 

Ψάχνοντας τι αναδύεται ως trend στον κόσμο, το 2026 φέρνει τα «Λαχανικά της Θάλασσας». Ξεχνάμε το απλό ταπεινό σούσι και παρακολουθούμε τα φύκια να μπαίνουν σε σαλάτες, ζυμαρικά, ακόμα και σε snacks βγαίνοντας από τον ρόλο της “μεταξωτής κορδέλας”. Παράλληλα, το Moon Milk (ζεστό γάλα με βότανα) γίνεται ένα δημοφιλές ρόφημα για το βράδυ για μια γενιά που αναζητά διακαώς τον καλό ύπνο. 
Το λάχανο είναι επίσημα το νέο cool.

Η χρονιά του ταπεινού λάχανου

Αν το 2019 ήταν η χρονιά του kale, το 2026 ανήκει στο ταπεινό λάχανο. Είναι η απάντηση στην ακρίβεια, φθηνό, σούπερ υγιεινό και πλέον... “γκουρμέ”. Θα το δούμε ψητό με βούτυρο, μέσα σε κορεατικό kimchi ή ακόμα και σε αλμυρές εκδοχές cinnamon rolls. 

Solo Dining: Τραπέζι για έναν, χωρίς ενοχές

Η τάση του Solo Dining (φαγητό για έναν) έχει μετατραπεί από κάτι που κάποτε θεωρούνταν "άβολο" στην απόλυτη δήλωση αυτονομίας και αυτοφροντίδας. Είναι η στιγμή που σταματάμε να περιμένουμε πότε θα είναι όλοι διαθέσιμοι για να δοκιμάσουμε εκείνο το νέο εστιατόριο και απλώς προσφέρουμε στον εαυτό μας την πολυπόθητη εμπειρία.

Neuro-inclusive Dining: Αναζητώντας μια νόστιμη «νησίδα» αποσυμπίεσης

Αποτελεί μια ουσιαστική εξέλιξη στην αστική γαστρονομία, μετατρέποντας την έξοδο για φαγητό από μια συχνά χαοτική και πολύβουη εμπειρία σε έναν συμπεριληπτικό χώρο ηρεμίας και σύνδεσης. Πέρα από την αυτονόητη ανάγκη να ακούμε τον συνομιλητή μας χωρίς να επιστρατεύουμε τις φωνητικές μας χορδές, η τάση αυτή αγκαλιάζει τον «αισθητηριακό σχεδιασμό», προσφέροντας «ήσυχες γωνιές» με χαμηλά επίπεδα θορύβου, στρατηγικό φωτισμό χωρίς ένταση, αλλά και μινιμαλιστική διακόσμηση που μειώνει την οπτική υπερφόρτωση.