H Βίβιαν και τα sold out workshops κεραμικής με θέμα τα κυκλαδικά ειδώλια στην Ολλανδία

Κάπου εκεί ο παππούς της βρήκε μια δασκάλα ζωγραφικής, με την οποία πειραματίστηκε για πρώτη φορά και με τον πηλό. Ακόμα θυμάται την πρωτόγνωρη τότε αίσθηση του υλικού στα χέρια της, την ελευθερία του να πλάθει κάτι από το τίποτα.

Την ώρα του μαθήματος ζωγράφιζε με αποτέλεσμα όλοι οι δάσκαλοι να την ρωτούν «τι θα κάνεις παιδί μου στη ζωή σου;». «Θα γίνω καλλιτέχνης» απαντούσε, εκείνοι κουνούσαν το κεφάλι τους, αλλά η ίδια δεν αμφέβαλε ποτέ.

Λίγα χρόνια αργότερα σπούδασε γραφιστική, και ασχολήθηκε με αυτό μέσα στην οικογενειακή ξενοδοχειακή επιχείρηση που διατηρούν στην Ρόδο. Όμως με τον covid επέστρεψε σε εκείνο το παιδί στη Ρόδο που ζωγράφιζε ασταμάτητα και έπλαθε μορφές με τα χέρια του. Και οι εικόνες του νησιού, το φως, η θάλασσα, η πρώτη επαφή με τον πηλό και η ανάγκη να δημιουργεί, είναι στοιχεία που συνεχίζουν να κυριαρχούν και να καθοδηγούν το έργο της μέχρι σήμερα.

Η Ολλανδία, το Haarlem και το ταξίδι των έργων σε γκαλερί της Ευρώπης

Σήμερα ζει στην Ολλανδία και συγκεκριμένα στο χωρίς φασαρία και έντονο τουρισμό Haarlem που βρίσκεται κοντά στο Άμστερνταμ. Μια πόλη ήρεμη, ανθρώπινη, με χαρακτήρα, αλλά επίσης πολύ κοντά στη θάλασσα, την μεγάλη αγάπη της Βίβιαν.

Με τη ζωή της να κυλά ήρεμα εκεί, περνά τους κρύους χειμώνες συνήθως στο ατελιέ της και σε επαφή με τον πηλό. Και το καλοκαίρι πλάι στη φύση και το φως αλλάζει, να παρατηρεί και να γεμίζει εικόνες και συναισθήματα που μεταφέρονται ύστερα στη δουλειά της. Και κάπως έτσι η σχέση της με τον πηλό βάθυνε, έγινε πιο ελεύθερη και πιο ουσιαστική. 

Το Haarlem, με την ηρεμία του, τη θάλασσα και τον ρυθμό ζωής, της έδωσε το περιβάλλον που χρειαζόταν για να εξελιχθεί και να μπορέσει να εμπιστευτεί περισσότερο τη διαδρομή της.

Στην Ολλανδία, από πολύ νωρίς άρχισε να έρχεται σε επαφή με τοπικές γκαλερί. Μέσα σε περίπου έξι μήνες απέκτησε την πρώτη της συνεργασία με γκαλερί στο Haarlem και στη συνέχεια ακολούθησαν κι άλλες συνεργασίες στο Άμστερνταμ, καθώς και πολλές εκθέσεις σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως στην Ελλάδα, στο Λονδίνο, στη Βαρκελώνη, στην Ολλανδία, στο Ντουμπάι και στην Τοσκάνη.

Ενώ τα έργα της είναι πλέον διαθέσιμα σε γκαλερί και πλατφόρμες σε διάφορες χώρες ενδεικτικά υπάρχουν στην γκαλερί The Art Dose Gallery στη Γλυφάδα, την Arthub Gallery στο Haarlem, καθώς και στις διεθνείς πλατφόρμες Artsper και Saatchi Art Gallery.

Η θάλασσα, η φύση και ένα ιδιαίτερο workshop στο Άμστερνταμ αφιερωμένο στα Κυκλαδικά ειδώλια 

Σήμερα η δουλειά της με τον πηλό είναι μια καθημερινή, βιωματική διαδικασία. Δουλεύει κυρίως με τα χέρια, αφήνοντας το σώμα και το ένστικτο να καθοδηγούν τη φόρμα, την κίνηση, και την αίσθηση που μπορεί να αποτυπωθεί μέσα από την ύλη.

Η βασική της πηγή έμπνευσης προέρχεται από τη θάλασσα, τα στοιχεία της φύσης και την ελληνική ιστορία, ιδιαίτερα όσον αφορά την αρχαία ελληνική γλυπτική, τη φιλοσοφία της φόρμας και της ισορροπίας . Η θάλασσα είναι για κείνη σύμβολο ζωής, ροής και μεταμόρφωσης. Τα κύματα, τα κοχύλια, οι βράχοι, αλλά και η αίσθηση του χρόνου που αφήνει τα ίχνη του πάνω τους, επανέρχονται συνεχώς στο έργο της.

Τον τελευταίο χρόνο είναι που άρχισε να διοργανώνει workshops σε διάφορες πόλεις της Ολλανδίας, με έμφαση στον πειραματισμό και τη δημιουργική διαδικασία, κι έτσι γεννήθηκε και η ιδέα για ένα ιδιαίτερο workshop αφιερωμένο στα Κυκλαδικά ειδώλια.

Το workshop θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 25 Ιανουαρίου στο ξενοδοχείο Zoku στο Άμστερνταμ και είναι sold out εδώ και ημέρες, κάτι που την συγκινεί βαθιά. Για εκείνη αυτό δείχνει πως ο κόσμος είτε γνωρίζει ήδη την ιστορία μας, είτε θέλει πραγματικά να τη μάθει ενώ μου επισημαίνει ότι οι Ολλανδοί, τρέφουν μεγάλη αγάπη και εκτίμηση για την Ελλάδα και αντιλαμβάνονται και τον κυκλαδικό πολιτισμό ως κάτι εκπληκτικά σύγχρονο, μινιμαλιστικό και βαθιά ανθρώπινο.

Το workshop εστιάζει στα Κυκλαδικά ειδώλια ως σύμβολα διαχρονικής αισθητικής και όχι ως αντικείμενα αντιγραφής. Μέσα από μια σύντομη ιστορική αναφορά και έπειτα δουλεύοντας με τον πηλό, οι συμμετέχοντες δημιουργούν τις δικές τους μορφές, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν.  

Στα άμεσα μελλοντικά της σχέδια συγκαταλέγεται η συμμετοχή τηε στη Biennale of Contemporary Ceramics, η οποία φέτος θα πραγματοποιηθεί στο νησί της Ρόδου και παράλληλα, θα συμμετέχει για δεύτερη χρονιά στην έκθεση του φιλανθρωπικού ομίλου Creaid, μια πρωτοβουλία της Μαρίνας Βερνίκου, που συνδυάζει την τέχνη με την προσφορά και την κοινωνική ευαισθησία.

Ταυτόχρονα, σχεδιάζει τη μόνιμη επιστροφή της στην Αθήνα, τη διοργάνωση workshops στην πρωτεύουσα, αλλά και στα νησιά προσδοκώντας να συνεχίσει να εξελίσσεται, να μοιράται τη γνώση και την εμπειρία της πιο ενεργά στην Ελλάδα.