Η Έλλη έφερε στο Γκύζη το “ΒΕΡΟλΙΝΟ” και τη συζήτηση για τα σύγχρονα στεγανά της τέχνης
Ένας κενός χώρος τέχνης που μετατρέπεται σε χώρο εγκαινίων σε ανύποπτο χρόνο. Ένα βίντεο με τους διαλόγους δύο γυναικών που καλούνται να καθαρίσουν τους χώρους τέχνης όταν όλοι οι άλλοι λείπουν.
04/04/2026 | 08:00
Και μια επιμελήτρια με δεύτερη σταθερή εργασία σε άλλο αντικείμενο που ακριβώς για τον λόγο αυτό δεν θα κατορθώσει να βρεθεί σε residencies αλλά θα καταφέρει να μεταφέρει το Βερολίνο στο Γκύζη, έστω και για λίγες απογευματινές ώρες.
Η Έλλη Λεβεντάκη είναι ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια εκθέσεων και ερευνήτρια και αυτό το διάστημα ολοκληρώνει τη διδακτορική της διατριβή στο Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, όπου ασχολείται με τη χαρτογράφηση της έμφυλης διάστασης των εκθέσεων στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα.
Η Έλλη Λεβεντάκη είναι ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια εκθέσεων και ερευνήτρια και αυτό το διάστημα ολοκληρώνει τη διδακτορική της διατριβή στο Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, όπου ασχολείται με τη χαρτογράφηση της έμφυλης διάστασης των εκθέσεων στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα.
Την απασχολεί ιδιαίτερα η αμφισβήτηση των κυρίαρχων ιστορικών αφηγήσεων και στερεοτύπων, με έμφαση στις βεβαιότητες που πηγάζουν από τα σύγχρονα στεγανά, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει την ανάδειξη του έμφυλου ζητήματος μέσω του πολιτισμού και την προώθηση της συζήτησης για τα εργασιακά δικαιώματα στο πεδίο των τεχνών.

Το ΒΕΡΟλΙΝΟ προέκυψε σαν ιδέα, αλλά και σαν ανάγκη μέσα σε ένα επισφαλές εργασιακό πλαίσιο, εντός του οποίου καλούνται να πλοηγηθούν όσα άτομα εργάζονται ή επιδιώκουν να εργαστούν στο πεδίο του πολιτισμού.
Ξεκίνησε από τη δική της εμπειρία, μιας και πρέπει να εργάζεται σε καθημερινή βάση σε άλλο αντικείμενο και να ασχολείται παράλληλα με τα επιμελητικά και ακαδημαϊκά της πρότζεκτ και τη συνειδητοποίησε ότι είναι επί της ουσίας αδυνατό να συμμετέχει σε προγράμματα φιλοξενίας και να απουσιάζει για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό της residency στην Αθήνα εν είδει εννοιολογικού επιμελητικού πειράματος αλλά και σε μια προσπάθεια να διαρρήξει αυτές τις βεβαιότητες που επιδέχονται αμφισβήτησης και να τροφοδοτήσει τον δημόσιο διάλογο σχετικά με την ευελιξία, την άμισθη εργασία αλλά και τις ανισότητες στην τέχνη.
“ΒΕΡΟλΙΝΟ in dialogue”
Ο χώρος βρίσκεται στο Γκύζη, κάτι που ήταν σημαντικό από πρακτική άποψη για εκείνη ώστε να μπορεί να πηγαίνει από το σπίτι της με τα πόδια στο… ΒΕΡΟλΙΝΟ, μιας και οι ώρες που έχει διαθέσιμες είναι πάντα απογευματινές, μετά την πρωινή εργασία.
Ο κόσμος στη γειτονιά έχει ανταποκριθεί πολύ θετικά σε αυτό το εγχείρημα και συχνά οι περαστικοί κοντοστέκονται, διαβάζουν ή ρωτούν τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτό Βερολίνο. Όπως περιγράφει η Έλλη ακόμα κι άνθρωποι που μπορεί να μην είναι πολύ εξοικειωμένοι με τη σύγχρονη τέχνη, αντιλαμβάνονται τον λόγο ύπαρξης του πρότζεκτ, διότι καταλαβαίνουν την κοινωνική πτυχή του ζητήματος που σχετίζεται με την εργασία αλλά και την πρόσβαση στο χώρο της τέχνης.
Εκτός από τις φορές που φιλοξενούνται κάποιες εφήμερες δράσεις στον χώρο, στο πλαίσιο της σειράς “ΒΕΡΟλΙΝΟ in dialogue”, ο χώρος είναι ανοιχτός και ορισμένα απογεύματα μέσα στην εβδομάδα, σε μέρες και ώρες που ανακοινώνονται στο Instagram του πρότζεκτ berlin.residency.
Εκείνα τα απογεύματα η Έλλη βρίσκεται στον χώρο, ο οποίος λειτουργεί σαν τόπος συνάντησης και ανοιχτού διαλόγου. Επίσης, υπάρχουν διαθέσιμες πάντα εκδόσεις που αφορούν σχετικά θέματα όπως η εργασία και η τέχνη, τις οποίες οι επισκέπτες μπορούν να ξεφυλλίσουν και να περιεργαστούν.
Σχολιάστε