Να απολαμβάνετε ό,τι κάνετε

«Και αν δεν απολαμβάνουμε αυτό που κάνουμε αλλά όντως πρέπει να το κάνουμε είτε επειδή δεν έχουμε καλύτερη εναλλακτική είτε επειδή αυτή είναι η δουλειά μας και δεν έχουμε άλλη επιλογή»; Αυτή είναι μια ερώτηση  που επαναλαμβάνεται συνεχώς (ακόμα και στο πλαίσιο ενός αυτοδιαλόγου) και η οποία εμπεριέχει τόσο αρνητισμό που η απάντηση προκύπτει από μόνη της. «Θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που πάντα κάναμε. Δεν γίνεται αλλιώς». Μια ερώτηση με ένα «πρέπει» –που είναι σαν να σου κουνάει το δάκτυλο– και τρία «δεν», αποθαρρύνεται  και απομακρύνεται η οποιαδήποτε απόπειρα διαφορετικού τρόπου σκέψης, πόσω μάλλον δράσης.

Υπάρχουν «ειδικοί» που μας συμβουλεύουν ότι χρειάζεται να  εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας ώστε να μαθαίνει να του αρέσει οτιδήποτε και αν κάνουμε, καταφέρνοντας τελικά να συνηθίσουμε αυτό που δεν απολαμβάνουμε, μειώνοντας ή εξαφανίζοντας τις αντιστάσεις μας. Ούτε λίγο ούτε πολύ, αυτό που μας λένε είναι να αποδεχθούμε την κατάσταση –αφού δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο– ξεγελώντας το «σύστημα». Αφού δεν το απολαμβάνετε, συνηθίστε το. Αυτό μας προτείνουν.

Αφού λοιπόν το συνηθίσετε – για να φέρω το θέμα μας στο εργασιακό επίπεδο– θα καταλήξετε να περιμένετε με λαχτάρα το Σαββατοκύριακο, θα μετράτε ανάποδα τις ημέρες μέχρι την πρώτη αργία στο ημερολόγιο, θα ονειρεύεστε τις καλοκαιρινές διακοπές από τον Ιανουάριο και μόλις πατήσετε τα εξήντα, θα αρχίσετε να ψάχνεστε για το πότε θα βγείτε στην σύνταξη. 

Θέλετε να ξέρετε πόσες ώρες μη απολαυστικής οκτάωρης εργασίας,  από τα 22 ως τα 65 του χρόνια, θα έχει κάποιος; 90,000 ώρες. Οι άδειες και οι αργίες ανέρχονται, κατά προσέγγιση σε 7,000 ώρες, ήτοι 7.7% επί του συνολικού χρόνου εργασίας. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Η  έλλειψη απόλαυσης μπορεί να υποδηλώνει μια θεμελιώδη ασυμφωνία ανάμεσα στη φύση της εργασίας και στα ενδιαφέροντα ή/και τις ικανότητες σας, ενώ έχει αντίκτυπο στην ψυχική και σωματική υγεία. Δεν συζητάω καν  το ζήτημα της αυτοπαρακίνησης και της απόδοσης αλλά δίνω μεγάλη έμφαση στο γεγονός των χαμένων ευκαιριών με το να παραμένετε κολλημένοι σε μια δουλειά που δεν σας ιντριγκάρει και στην οποία δεν αναδεικνύονται τα ταλέντα σας.

Αν δεν σας αρέσει και αν δεν απολαμβάνετε πραγματικά ό,τι κάνετε και συνεχίζετε να το κάνετε, είναι σαν μια πράξη αυτοχειρίας.  Σε αντιδιαστολή και καθ΄ υπερβολήν,  τουλάχιστον «βρείτε εκείνο που αγαπάτε και αφήστε αυτό να σας σκοτώσει» για να θυμηθούμε  μια φράση που αποδίδεται στον Charles Bukowski.