Food for Thought

Μια προσωποποιημένη τιμή ηθικού περιεχομένου δεν μεταποιείται, δεν μεταφέρεται, δεν πωλείται, δεν δανείζεται. Μπορεί να φθάσει να μη γίνεται, απλώς, αποδεκτή. Μέχρις εκεί - και τούτο έχει συμβεί ορισμένες φορές στο παρελθόν με τα Βραβεία Νόμπελ.

Με φόντο τη συνεχιζόμενη ακρίβεια, την αναντίρρητη πίεση γύρω από το στεγαστικό και τη γενικευμένη αβεβαιότητα (οικονομία, γεωπολιτικά κ.α) για το μέλλον, οι Έλληνες εισέρχονται στο 2026 με επιβαρυμένη ψυχολογία.

Με αφορμή τα πρόσφατα τεχνικά προβλήματα στις ραδιοσυχνότητες του ελληνικού FIR που οδήγησαν σε προσωρινό «πάγωμα» των αφίξεων και αναχωρήσεων στα ελληνικά αεροδρόμια, νέα έρευνα της iSelect ρίχνει φως στο ποια ευρωπαϊκά αεροδρόμια προκαλούν το μεγαλύτερο άγχος στους ταξιδιώτες - λόγω καθυστερήσεων και ακυρώσεων.

Οι Έλληνες υιοθετούν την Τεχνητή Νοημοσύνη με ταχύτερους ρυθμούς από τον μέσο Ευρωπαίο, αναγνωρίζοντας τις δυνατότητες που προσφέρει σε πολλούς τομείς της καταναλωτικής ζωής.

Η Ελλάδα προοδεύει αισθητά σε επίπεδο επενδυτικού προορισμού γύρω από τις πολυτελείς κατοικίες. Σήμερα, συγκρίνεται με τιμές άλλων κορυφαίων προορισμών της Μεσογείου, ωστόσο το μερίδιό της αγγίζει μόλις το 2% σε μια αγορά που φτάνει τα 50 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα, οι ελληνικοί προορισμοί έχουν φτάσει τιμές συγκρίσιμες με Μαγιόρκα, Ίμπιζα και Τοσκάνη.

Η κουλτούρα μιας επιχείρησης δεν γράφεται και δεν είναι απλώς ένα σύνολο αξιών – βρίσκεται στον αέρα που αναπνέεις στην επιχείρηση, είναι ο αόρατος μηχανισμός που καθορίζει αν θα επιβιώσει ή θα χαθεί στην κρίση.

Θα μπορούσε να είναι ο τίτλος από ένα συγκινητικό σενάριο, που εκθειάζει τα συναισθήματα, την αλληλεγγύη, τον ηρωισμό. Θα μπορούσε όμως να είναι και μια ιστορία που θα γραφτεί στο μέλλον από ένα ανθρωποειδές σύστημα και θα πραγματεύεται το δικό του ρομαντικό παρελθόν, τότε που κυριαρχούσε στη Γη ένα είδος που ονομαζόταν «άνθρωπος».

Επιτέλους, αρχίζει να γίνεται αντιληπτό πως ο Πολιτισμός μπορεί να γίνει ο συνεκτικός ιστός της πιο ουσιαστικής και βαθύτερης Ευρωπαϊκής ενοποίησης και Βιωσιμότητας. Το “ευρωπαϊκό όνειρο” έως σήμερα φαίνεται να εξελίσσεται σε μια γραφειοκρατική φενάκη, περιοριζόμενο μόνο στο οικονομικό σκέλος.

Η Ελλάδα βαδίζει σε μια δεκαετία όπου η φυσική μείωση πληθυσμού (περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις) συμπίπτει με χαμηλή γονιμότητα και ταχεία γήρανση. Το 2023 καταγράφηκαν 71.455 γεννήσεις και 128.116 θάνατοι – δηλαδή φυσική μείωση 56.646 ατόμων. Το 2024 η εικόνα παραμένει αρνητική (126.129 θάνατοι) παρά τη μικρή αποκλιμάκωση έναντι του 2023.